Historia edycji

Chyba kontynuujesz moje pisanie:)

@infelia haha:)

@Alicja_Wysocka Same sukienki nie stanowią treści :) 

@violetta Sierżancie violetto, ojojoj, Wy coś knujecie.

Przed snem, gdy już nowe przygody Na mnie czekały i postacie wyczarowane, Podrapałam się po nosie, poprawiłam okulary, Roztarłam zmarznięte palce, a co mi tam.   Chwycę za pióro i atramentem, słowo Po słowie, opiszę mój kolorowy świat, Widziany z okna po sam horyzont Oraz ten ulubiony z książkowych kart:   Jestem rannym ptaszkiem, odwzajemniam Uśmiech słońcu, co wstaje z ziewaniem I ledwo przez mgły gęste się przebija, Gdy mu pomacham: hej ho, dzień dobry!   Promykiem odpowiada na przywitanie. Z przytkniętym czołem do zimnej szyby Spoglądam smutno na zaśmiecony park, Uschnięte drzewa i wypalony trawnik.   Pstryknięciem palcami zamieniam go W królewski ogród z dumnymi pawiami, Labiryntem żywopłotów i posągami bogiń, Klombami cudnie pachnących kwiatów.   Alejką człapie sobie oswojony lew Dionizy, Z nudów tylko poluje na własny ogon. Nawet ogrodnika nie capnie za portki, leń! Tu wróbel przed kotem ucieknie na drzewo,   Tam polny konik coś się jąka: cyk, cyk, cyk. W oczku wodnym oszustka złota rybka Obiecuje spełnienie trzech marzeń za friko. Gdzieś w oddali słychać trzask bata: „wio, Łysa!”   Z zeszytem przytulonym do piersi, jak skarb, „Och, dość bajdurzenia” westchnęła czarodziejka. Zatrzepotała tylko rzęsami, by zgasić świecę I owinęła się po uszy kołdrą marzeń… ćśś!   Czarodziejce Berenice97