Ten utwór został doceniony przez użytkowników. zielarz Opublikowano 22 Lutego 2025 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 22 Lutego 2025 Stare kości trzeszczą w rytmie, który kiedyś był melodią. Zegar w kącie liczy wersy, liczy kroki, liczy schody. Za oknami świat w pośpiechu, coraz młodszy, coraz inny. A w fotelu ktoś wspomina, jak to było być silnym. Ręce – kiedyś złote dłuta, dziś już ledwo wiążą sznurki. Ale w głowie – wciąż ognisko, które grzeje młode myśli. I gdy wnuki znów pytają: „Dziadku, babciu, jak to było?” Uśmiech siada na zmarszczkach, bo coś w sercu znów zakwitło. 8
Jacek_Suchowicz Opublikowano 23 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 23 Lutego 2025 ładne myśli - proponuję wyrównać do 8 rytm na kanapie więc przysiedli popatrzyli na swe wnuki przypomniało się jak niegdyś... zakładano kożuch buty ich wsadzano na saneczki co jechały za saniami śnieżek w tedy prószył lekki dukt się świecił pochodniami takich wrażeń już dziś nie ma wnuki siedzą w komputerze opowiadać stwierdzą "ściema" żyją w ekranowej wierze :)) 1
andreas Opublikowano 23 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 23 Lutego 2025 "Jedni są wiecznie młodzi, drudzy wiecznie starzy - To kwestia charakteru, a nie kalendarzy." - Sztaudynger 1
zielarz Opublikowano 24 Lutego 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Lutego 2025 @andreas nigdy o nim nie słyszałem choć zaimponował mi, chyba sobie trochę poczytam Sztaudyngera. Pozdrawiam
andreas Opublikowano 24 Lutego 2025 Zgłoś Opublikowano 24 Lutego 2025 @zielarz Koniecznie! Ja mam jego zbiór "Nie tylko piórka". 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się