Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Obrazoburca to Ja, świętokradca to Ja,
namalowałem Jezusa powieszonego głową w dół,
będę się byczył w zimnie jaskini
to pewne jak „amen” w pacierzu.

Niewierny Tomasz wsadza palec do jego rany,
by się przekonać, czy naprawdę umarł,
sztuka karmi się skandalem,
to moje credo i baza.

Piłat w uniesieniu raczy się piwem.
wszak odniósł dzisiaj sukces nie lada,
wreszcie zgładził tego króla ubogich,
osobistego wroga cesarza.

Zakąsza prostym chlebem ze smalcem.
obok żołnierze grają o szaty
tego Jezusa, eks-króla żydowskiego,
wśród śmichów i chichów rzucają kośćmi.

Warszawa, 2-11-2024

Opublikowano (edytowane)

Przegadane, takich prowokacji artystycznych było już wiele...

 

Łukasz Jasiński 

 

@Adaś Marek

 

A jeśli ktoś obraża poganina, to - co to jest? Nie ma pan racji: żydzi, chrześcijanie i muzułmanie jako sekty monoteistyczne muszą nauczyć się pokory - nie są pępkiem świata i muszą nauczyć się szanować ludzi inteligentnych, także: Konstytucję Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli żyją jako niewolnicy według narzuconych schematów - niech sobie żyją, jednak: nie mają żadnego prawa plotkować, pukać do drzwi po kolędzie, niechlujnie się ubierać i poniżać kobiet, rozumie pan?

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Adaś Marek

 

Właśnie i to pan ma problem: nie jesteśmy na per TY (chamstwo), a użył pan słowa "poganina" w sposób pogardliwy (nienawiść) i to - "szkoda czasu" - (lekceważenie) i to - "sorry" - (brak szacunku dla polszczyzny), nie, proszę pana, to nie jest dyskusja, tylko: odpowiadam na pańskie ataki personalne i używam merytorycznych argumentów opartych na faktach historycznych i dowodach naukowych, otóż to: Biskupin ma około 4500 lat, a pana religia? Nie, nie zmienię zdania: jestem pogańskim racjonalistą - libertynem i intelektualnym biseksualistą - uniwersalnym i mam prawo być kim chcę - pozwala mi na to ustawa zasadnicza - Konstytucja Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej, moje święta: Jesienne i Wiosenne Dziady, Szczodre Gody, Jare Święto, Noc Kupały i Święto Plonów: z punktu widzenia prawnego jest pan obcym przybyszem na mojej Ziemi Słowiańskiej, zresztą: w Polsce jest około 7 milionów uchodźców wojennych i nielegalnych imigrantów, póki jest spokój - niech sobie żyją, jednak: zgodnie z prawem - w każdej chwili możemy ich wyprosić, proszę więc szanować Świętą Matkę Natury, Światowida, Babę Jagę (dobrą czarownicę - opiekunkę dzieci) i Peruna (boga błyskawic) i miłych snów.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...