Królowie lasu

[corival]

Wyniosła oś świata

głęboko pod ziemią

kotwiczy. Życie wre

hen, po pniu wysoko.

 

Rozgadana zieleń

wyciąga ku gwiazdom

rozliczne ramiona, 

sądzi sprawiedliwie.

 

Dyskretnie bulgocze

wiedza u korzeni,

kryje tajemną moc

i daje ochronę.

 

Tam mieszka potęga...

nie grzmi wielkim głosem,

a cicho szeleści

szepcze coś dyskretnie.

 

Edytowane 28 Czerwca 2024 przez corival (wyświetl historię edycji)

[Stary_Kredens]

Może wystarczy przyłożyć ucho do pnia i wszystko będzie wiadome. Bardzo klimatyczny wiersz, każe się zadumać 

 

Kredens pozdrawia

[corival]

@Stary_Kredens  Przyłożenie ucha do pnia z pewnością pomoże w zrozumieniu natury rzeczy ;) Dziękuję, że poświęciłaś czas na czytanie. Pozdrawiam :)

[corival]

@Dagmara Gądek Cieszy mnie, że doceniasz moje skromne wysiłki. 

Cieszą mnie również Twoje dobre rady. Postaram się mieć je na uwadze, choć inwersje wyskakują mi naturalnie. Zapewne dlatego, że osobiście lubię staropolszczyznę i archaiczne teksty (ha, ciekawe dlaczego? ;)) No nic, muszę być bardziej uważna. Jeszcze raz dziękuję, zaraz troszkę podrasuję tekst.

Zagapiłam się, ale oczywiście pozdrawiam :)

 

 

Edytowane 27 Czerwca 2024 przez corival (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Dla mnie to naprawdę wielki ukłon w stronę.. drzew.. chyba o to chodzi.

W tytule dałabym nawet.. Królowie lasu... wszak drzewo niejedno w lesie rośnie... :)

A wiedza jest, a jakże... wszystko zapisane w kodzie.

@corival.. pozdrawiam.

 

 

Edytowane 28 Czerwca 2024 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[corival]

@Nata_Kruk W zasadzie racja... królowie są dobrym pomysłem. Kiedy pisałam, jakoś miałam jedno drzewo przed oczami i tak zostało, a rzecz dotyczy wszystkich jak słusznie zauważyłaś. No to zmieniam. Pozdrawiam :)