Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

limO, lim18+

Ajar41

Przez Ajar41
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ajar41

Ajar41

Opublikowano
Opublikowano

    lim0 – obyczajny


Rolnik ze wsi Lenie Wielkie
odporny na prace wszelkie,
nie sieje, nie orze,
gdy chodzi o zboże
osusza „żyta” butelkę.


        lim18+ - bezwstydny
Para astrofizyków w San Diego
badała teleskopami niebo,
po kilku godzinach pracy
jej czarną dziurę zobaczył,
ona zaś jego karła białego.

 

2
Klip

Klip

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@Ajar41

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja bym trochę pozamieniał (dla poprawienia rytmu)

 

Astrofizyków para w San Diego
teleskopami badała niebo.
Po kilku godzinach pracy
on czarną dziurę zobaczył,
ona zaś jego karła białego.

 

Pierwszy limeryk jest znacznie trudniejszy do zrytmizowania. Niestety.

Puenty bardzo fajne, a to esencja limeryku.

Pozdrawiam

P.S. Mogło by być też:

z wielką ochotą badała niebo

Pozdrawiam jeszcze raz i życzę cierpliwości w autopoprawkach.

P.S. 2

ona zaś ledwie karła białego

Edytowane przez Klip (wyświetl historię edycji)
Ajar41

Ajar41

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Klip Pełna zgoda.O ile w limeryku z rymami kłopot niewielki, to z rytmem i puentą są problemy, często duże.

Teleskopy też mi nie pasowały,ale nic lepszego nie wymyśliłem.

Może się poprawię.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszek Piotr Laskowski
      Obraz dębowej potęgi.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Obraz dębowej potęgi”    Płynie nurtem rzeki drzewa pień starego, kornikiem zjedzony do serca samego. Powodzią porwany, wolno srodkiem płynie. Dębem kiedyś pięknym rósł sobie przy młynie.   Jego duma świetności lat kilkaset trwała, w cieniu jego gałęzi historia się pisała. Opowiadać mógłby dawniejsze przeszłości,  na płótnach malowany – umilkł dziś w starości.   Płynie więc spokojnie, gałęzie obłamane, korzenie spróchniałe, prądem wody porwane. Już nie szumią poezją jego liście w miłości, nikt już dziś nie zazna jego gościnności.   Królowie odpłynęli w pozażycia parkany, i on rzeką płynie, samotny, zapomniany. Malarzy przy nim nie ma,  już go nie malują,  może w jego dziuplach, ich duchy podróżują    Kiedyś tak potężny, burzy się nie lękał, stał dębem! Jak dąb! Przed nikim nie klękał. Dzisiaj w rozpadzie, wstydem swej słabości, poddaje się naturze w stoickiej pokorności.   Każdy ma swój szlak w chwale i atłasach, większych lub mniej zaszczytnych czasach. Bo to przeznaczenie w każdym życia wątku limity wyznacza wszystkim bez wyjątku.   I choć nurt go niesie do morza dalekiego,  pamięć jego potęgi,  przykładem dla każdego.  W materii się rozpada, lecz w słowie nie ginie, A i pięknym pozostaje, na płutnach - przy młynie.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Berenika97
      Wielka walka małej Niki cz. 2

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @UtratabezStraty   Dziękuję za komentarz. Na pierwsze pytanie nie umiem Ci odpowiedzieć, bo tak zareagowały panie  z poradni. A co do odłożenia książki - to nie było normalne polecenie, tylko tekst z komentarzem, w którym zasugerowano, iż dziewczynka nie potrafi takiej książki przeczytać. Odmowa była buntem przed taką opinią.  Masz rację  z dziećmi się rozmawia, ale też traktuje się je poważnie. Bo wymaganie tylko posłuszeństwa bez wyjasnień i rozmowy to już nie wychowywanie tylko tresura.   Pozdrawiam. 
    • Kwiatuszek
      Buty do fruwania

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @Benjamin Artur Przeczytałam z ciekawością. Chyba mam właśnie taki etap. Też chcę takie buty. Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Berenika97
      aioli

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @hollow man   Zagadkowy wiersz, ale intrygujący.   Widzę tu poczucie wewnętrznego wypalenia, wyobcowania . Łączysz codzienne, banalne sytuacje z ciężkimi, surrealistycznymi obrazami rozkładu. Wraki symbolizują porzucony balast, rdzewiejące emocje - podmiot widzisz je i to może sugerować, że również on ma w sobie ciężar. Psychiatrzy i zajączki - coś zupełnie nieadekwatne, infantylne - może to niezrozumienie przez innych. Może to już paranoja lub lęk (scena z pigułką gwałtu) . Tak jak testowanie swoich emocji. Podmiot jest w stanie zawieszenia - świat zewnętrzny wydaje się absurdalny i zagrażający, a świat wewnętrzny to powolne rdzewienie i zmęczenie materiału.  
    • violetta
      Wiosna

      Przez violetta · Opublikowano

      Jak żonkil:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...