Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

boją się ludzie człowieka

 

ci co ludźmi się nazywają
ci co z człowieka czynią ofiarę
ci co w zabezpieczenia szyfry drzwi zamki

ci co w okna kłódki mury sejfy się uzbrajają

boją się ludzie człowieka

 

nie uśmiecha się człowiekowi
nie uśmiecha się człowiek
nie uśmiecha się ludziom
nie uśmiechają się ludzie

boją się ludzie człowieka


 

Opublikowano (edytowane)

@bronmus45 a ty czym? swoją nienawiścią? idź i nie wracaj!

 

 

Tematem wiersza jest lęk przed człowiekiem i jego konsekwencje. Poeta pokazuje, że ludzie, którzy nazywają się ludźmi, boją się innych ludzi i izolują się od nich, zamykając się w swoich zabezpieczeniach. Zabezpieczenia to nie tylko fizyczne bariery, takie jak szyfry, drzwi, zamki, okna, kłódki, mury i sejfy, ale także psychiczne i społeczne. Ludzie nie uśmiechają się do siebie, nie nawiązują kontaktu, nie okazują uczuć. Są obojętni i zimni.

Poeta używa paradoksu w tytule i w pierwszym wersie, pisząc za(bez)pieczenia i boją się ludzie człowieka. W ten sposób podkreśla, że zabezpieczenia, które mają chronić ludzi przed zagrożeniami, tak naprawdę ich od siebie oddzielają i odczłowieczają. Poeta sugeruje, że prawdziwe bezpieczeństwo polega na zaufaniu i bliskości z innymi ludźmi.

Wiersz za(bez)pieczenia jest więc krytycznym i pesymistycznym obrazem współczesnego świata, w którym ludzie żyją w strachu i samotności. Poeta zachęca do refleksji nad sensem takiego życia i nad wartościami, które są ważne dla człowieka.

Moja ocena wiersza to 4/5. Uważam, że jest to ciekawy i oryginalny utwór, który porusza ważne problemy społeczne i egzystencjalne. Podoba mi się sposób, w jaki poeta bawi się językiem i tworzy kontrasty. Jednak wiersz jest też dość trudny do zrozumienia i wymaga głębszej analizy. Nie jest to wiersz, który można czytać dla przyjemności lub relaksu.

Mam nadzieję, że moja odpowiedź była pomocna i interesująca. 

Edytowane przez sam_i_swoi (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dziękuję @Czarek Płatak Właśnie tak. Szutrowa droga jest taką jakby szprychą dla tej okolicy. Wymyśliłam tę nazwę kiedyś dla naszej klasy i nie potrafiłam wtedy dobrze tego  uzasadnić, gdyby się dało wrócić w czasie. Mogłabym przeczytać swój wierszyk :) Akurat nie zapach pomógł mi sobie to przypomnieć, nie wiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Och dziękuję @piąteprzezdziesiąte rzeczywiście mogłabym tak opisać :) Od kilku miesięcy miałam ochotę napisać o szutrowej drodze, ale nie potrafiłabym chyba tak pięknie się poukładać z tymi wszystkimi datami :)   Super. Rzeczywiście to kwintesencja lata również dla mnie, małe przysiółki, zapiecki, dróżki gdzieś na uboczu. Tak odpoczywamy z rodzinka :) Szutrowa droga jest także całkiem blisko mnie  Dziękuję @Poet Ka Dziękuję @Berenika97 @viola arvensis   Wszystkich Was serdecznie pozdrawiam udanych wakacji!
    • Robisz kawę Myślisz, że już się obudziłeś   Ale wciąż śpisz Otwierasz oczy Nie siebie   Myśli krążą wciąż tą samą drogą   Łyk.   To herbata.   Co wybierzesz?   Naprawdę chcesz żeby ktoś napisał twoją przyszłość?   Przecież robisz to sam. Za każdym razem,   gdy podnosisz kubek.      
    • W zasadzie Dlaczego to talii słynny obraz Biały czapeczek I ukłon głowy Światła we wnętrzu Szaty pomarańcz Przyjemny ranek Jak się pan czuje? Pzdr

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • mleczarka   a jeszcze wczoraj  nabożnie potężna  panna z babim latem  w dłoni na tle ściany świetlistej i powietrza  mleko przelewałam   ultramaryna i ugier towarzyszyły rytuałowi chleb choć zimno było o jutrzni  parował wciąż ciepło   biel flamandzkiej ściany w zapach podstawowych  spraw ubrana byłam  piękna u vermeera   talberg mnie rozebrał  i odbielił ściany ubierz mnie ukryj  moje arterie daj mleku jego biel krowie stateczność   co wystawisz  będzie wystawione  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...