niczego nie będzie żal

[StukPuk]

pierwszy raz od zawsze
zgasiłam wszystkie lampy
żeby przekonać się czy naprawdę
boję się oddychania w ciemności

to strasznie smutne
przykładać policzek do drzwi
które jedyne w całym domu
są obłożone prawdziwą skórą

nie wystarczy zatrzasnąć na noc zamki
żeby czuć się bezpiecznie
jestem tak ciężka i nabrzmiała
po pępek wypełniona dziurą po tobie

[Nula Brzoskwinia]

Nie powinnam czytać tego wiersza. Za wile wspomnieć, poukładanego rozumnie bólu, który schował się pod grzywką będąc tak blisko oczu.. Przepraszam, to chyba barzo beznadziejny komentarz...

[StukPuk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

po to dodany, żeby czytać ;)

pzdr
Iga

[zielen oczu]

Piękne... jeżeli coś takiego można powiedzieć o tym wierszu. Każdy wers przynosi lęk i smutek, każdy następny chce się przeczytać szybko aby strach po poprzednim nie mijał... Smutek po utracie, o tak i to wielki! Ożywiasz uczucia. Naprawdę świetny wiersz. Cały jest przesiąknięty emocjami, które stoją za plecami gdy się go czyta, lub nawet siedzą na karku.

Pozdrawiam zielono
natalia

[StukPuk]

cieszę się, że się podoba ;) natalio, izo, dzięki

pozdr
Iga

[M...]

Cudowne i tyle

[Agnes]

tytuł nadaje choć troche optymizmu...

świetny wiersz, metafory, uczucia, emocje...aż trudno coś napisać...
jestem pod wrażeniem...

pozdr. Agnes

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Hm... Napiszę tylko, że dodaję do ulubionych (a do ulubionych nie dodaję każdego wiersza, który mi się bardzo podoba)

pozdrawiam ciepło