Historia edycji

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - fajnie że też tak odbierasz ten polityczny cyrk -  dzięki -                                                                                                              Pzdr.

Najtrudniej dobrać ton — żeby nie spłoszyć chwili.   Ucho zapamięta, usta tylko spróbują.   W Twoich oczach zaczynają się już drobne linie światła. Mówisz: to od słońca.   Obudziłaś mnie. Sprawdzam świat z psem — jeszcze działa.   Twój uśmiech widzę tylko ja.   Ogród oddycha spokojnie: warzywa, kwiaty, brak pytań.   Maluję Cię z rzeczy, których nie wypowiadasz.

@Myszolak   miłość tu mówi półgłosem i właśnie dlatego tak boli bo nie brak słów jest problemem tylko brak zobaczenia. zostaje zdrobnienie zamiast imienia. i gest zamiast obecnosci ładnie i cicho pęka ten wiersz.   bardzo.

@Myszolak   myślę że to nie jest niedopasowanie ani brak synchronizacji dusz. raczej coś bardziej nieusuwalnego wpisanego w samo istnienie. bo nawet kiedy wszystko miedzy dwojgiem ludzi układa się najpełniej kiedy ciało trafia w ciało a oddech w oddech zostaje jeszcze cienka szczelina której nie da się zasypać. i to właśnie ona boli !!! to nie jest głód z braku to głód który rodzi się mimo spełnienia a może nawet przez nie. ciało nie zawodzi ono po prostu dochodzi do granicy swoich możliwosci i dalej już nie potrafi niesć tego co czuje. dlatego to nienasycenie nie jest dla mnie sygnałem że coś nie działa a raczej dowodem na to że miłosć wykracza poza formy w których próbujemy ją pomieścić.   i może własnie dlatego jest jednocześnie tak piękna i tak nie do ukojenia   bo zawsze zostawia w nas odrobinę nieskończonosci.   to taka poranna moja impresja.     dziękuję bardzo za ciekawy komentarz.   pozdrawiam.    

@Myszolak ... jesteś  zachwycasz  gdy wznosimy się  ponad ...   a ja  ja chciałbym  abyś była blisko  gdy porywa  codzienność  gdy nasze oczy  są od siebie daleko    bym był  twoją ulubioną  bluzką ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia