Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

w Sztokholmie

Lahaj
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lahaj

Lahaj

Opublikowano
Opublikowano

 

ona śpi

odwrócona tyłem 

zawinięta w czerwony koc 

wypłynęło z niej nasze dziecko 

miedzy nami wyrósł mur 

czuję że jeśli nie znajdę

sposobu by go zburzyć 

rozdzieli nas na zawsze

 

zgiełk Eriksgaten któremu 

wtóruje pokojowa lodówka 

mam 48 lat i nie wiem 

co jest dla mnie dobre 

wymownie niewymowny 

od urodzenia zeskakuję

z drabiny by ponownie 

siebie nie mieć 

 

szukam sposobu 

by nadać sens 

każdej chwili życia 

niepokoi mnie że gdy

nadarza się sposobność

jestem bezradny

4
Lahaj

Lahaj

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Nata_Kruk tak… dzięki) kiedyś byłem bardziej aktywny ale po przeżyciach uzmysłowiłem sobie ze ta moja aktywność była dziecinna wciąż czekam na przypływ aktywności dojrzalszej. Takiej która widzi, rozróżnia, ocenia ale przede wszystkim wspiera. Pozdro

1
DaisyLight

DaisyLight

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak sobie czasem myślę, że człowiek dążeniem do perfekcji sam komplikuje sobie cholernie życie. A potem cierpi. 

Nadawanie sensu każdej chwili życia jest marnotrawstwem czasu i zasobów. Powoduje frustracje, bo jest niestety niewykonalne.

Drogi peelu, ciesz się życiem w tym wymiarze jaki jest ci dostępny, bo jak zdenerwujesz Siłę Wyższą to będziesz musiał zacząć wszystko od początku.

 

Zdrówka życzę  :)

1
Lahaj

Lahaj

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Elwira

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i 

Czy to nie to samo? Ale wiem o co ci chodzi, chodzi Ci prawdopodobnie o to by „brać życie takim jakie jest” ale ja to tylko trochę inaczej ująłem z wiekszą zachłannością. Z wiekiem ma się mniej luzu. Pozdro

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tie-break
      Listy do Jana

      Przez tie-break · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ten fragment Twojego pięknego tryptyku najbardziej mnie zatrzymał. Byłoby idealnie, gdybyśmy spotykali w życiu samych tylko dobrych ludzi, którzy w nas pozostawią dobro i piękno. Najgorzej chyba jest, kiedy doznane kiedyś krzywdy zamykaj serce na dobro, kiedy ten ślad rozrasta się, a ból rozprzestrzenia jak trucizna - wtedy nie ma jak realizować przesłania o zwyciężaniu zła dobrem, bo jak to dobro ma zwyciężyć, kiedy się go nie wpuszcza do środka? Może trochę się rozminęłam z Twoimi intencjami, ale takie dzisiaj mam przemyślenia ogólnoludzkie ;)
    • Rafael Marius
      Usprawiedliwienie

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @Radosław   Ja jestem dziecinny, wolałbym usprawiedliwienie od dorosłości jest taka nudna.
    • Marcin Tarnowski
      Walewski a odwilż posewastopolska i Powstanie Styczniowe

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Dziś rocznica Powstania Styczniowego. Błogosławionego…, wyklinanego… – Cóż my o nim z perspektywy „dziś” wiemy? Nie więcej niż wiek wstecz, – tom dziejów niemy. Nie więcej, gdyż przy żadnej z odwilży Archiwów rosyjskich palec nie zwilżył Tam wnikliwszego z Polski badacza: Kto łagodził kurs? – Wbrew działa wytaczał? Czemu ciut złagodniał kurs wobec Polski? Gest Aleksandra – wyciągają wnioski…, Lecz gest przyszedł po Pokoju Paryskim, Po Wojnie Krymskiej… – Autor? Walewski. [1] Car zwleka mądrze – nie chce znów „proxy war”. [2] « Powstanie, powstaniu nie równe! – Gdy tor   Swój prowincja z łaski władcy wiedzie,   To gdzie indziej niż w rywala przedzie.   Grunt to spokój, na dworach są niesnaski,   Gaston Orleański wypadł z łaski, –   Hrabia-minister podzielić los może,   Nie uciecze co na później odłożę… »   Zezwolim na Towarzystwa [3] powstanie. –   Hrabia ministrem od sztuki zostanie,   To kroczek w tył Towarzystwo się zamknie,   Brak reakcji to kroczki następne. – Nie,   Ani na zatrzymania w kościołach,   Ani na rajdy kozaków po tłumach.   O margrabia taki niepopularny,   Więc, los jego trwania przy władzy marny,   Że go narażamy pojąć nie umiał… –   Koniec Królestwa… – dość już Polak szumiał.” – Czy tak myślał car Aleksander II ? Czy wbrew niemu zaciągał zań długi? Lecz ktoś ten rozwój wypadków obstawiał Na ruletkach świata. . . .                                  I dziś ktoś stawia, Że gdzie Trump, w 2040-tym, Bo są szachiści, czyjś zgon a czyjś festyn…   [1] Któż był autorem sukcesu militarnego to jedno, a kto politycznego i dyplomatycznego Francji to drugie. – Otóż, władcą Francji był wówczas Napoleon III, a jego ministrem spraw zagranicznych oraz przewodniczącym Konferencji w Paryżu w r. 1856,  jeszcze hrabia (gdyż dopiero od r. 1866 książę) Aleksander Florian Józef formalnie Colonna-Walewski, (faktycznie z matki z Łączyńskich Walewskiej a z ojca Napoleona I Bonaparte), wpierw i właśnie ten okres nas tu interesuje, w latach 1855-1860 minister spraw zagranicznych Francji, a później 1860-1863 zaledwie Minister kultury i sztuki, etc. Ale w związku z piastowaniem przez Walewskiego urzędu szefa francuskiego MSZ, ba w dodatku krewnego monarchy, tuż po r. 1856 car Aleksander II zdecydował się na tzw. “odwilż posewastopolską”, w r. 1857 zezwolił na powstanie Towarzystwa Rolniczego, de facto reprezentacji ziemiaństwa polskiego. A potem nadchodzi margrabia Aleksander Wielopolski – a któż to, nie w ogóle, bo to wszędy rozważane, ale względem ministra Walewskiego? Otóż, obaj to powstańcy listopadowi i razem z Zamoyskim członkowie delegacji polskiej do Londynu, celem uzyskania wsparcia Wielkiej Brytanii. [2] Proxy war, czyli wedle polskiego nazewnictwa wojny zastępczej. Tak, to określenie z dzisiejszej terminologii, ale już Wojna Krymska (1853–1856) funkcjonowała jako wczesna forma wojny zastępczej, w której zachodnie mocarstwa (Wielka Brytania i Francja) wspierały Imperium Osmańskie, aby powstrzymać ekspansję Rosji. [3] Towarzystwa Rolniczego, 1858-1861, – zatem powstało za Walewskiego a po jego odejściu z MSZ je skasowano, choć Wielopolski dopiero zaczynał.   Ilustracja: Pierre-Louis Pierson (1822–1913) „Comte Walewski Congrès de Paris 1856” (Hrabia Walewski na Konferencji w Paryżu, 1856”), jak w tytule z r. 1856.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Rafael Marius
      Rzeka dalej płynie

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @FaLcorN   Taka już jej natura że płynie, chyba że wyschnie i będzie koniec.
    • violetta
      Rozkosz

      Przez violetta · Opublikowano

      @Arsis tylko Pan może cokolwiek uformować z ziemii jako materii.:) to jest właśnie pocieszające:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...