Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Poszukiwania  

 

Jakiś smutek na Twojej twarzy,

coś nie tak chyba wygląda

co ten obraz sobie wymarzy,

gdy na ciebie z nadzieją spogląda.

 

Ciągle patrzysz, zatrzymując się w mgle,

coś widząc wybierasz.

Zastanawiasz się, czy nie jesteś we śnie

w swoich myślach szperasz.

 

Gdzieś gubisz mały krok

powolny, zagubiony staje

uciekający robi się twój wzrok

zatracasz, gdzieś urodzaje.

 

Przeglądasz życia swego fragmenty

klatka po klatce przebiega

patrzysz na życia fundamenty

i co w tej budowie zalega.

 

Jakieś cegłówki się zagubiły

i małe luki powstały

trochę cementem ręce się ubrudziły

odbudować pustkę próbowały.

 

Jakże trudno jest coś zgubić, zatracić

mała choinka i już nie ma tego

już nie możesz tej szpary zobaczyć

pogubione małe z wszystkiego.

 

Lecz,  jak trudno jest odnaleźć

trzeba wiele poszukiwań, wrażeń,

aby odbudować, znaleźć

i do swoich dążyć marzeń.

 

Płyniesz przez smutku dolinę

kroczysz drogą piękną, głęboką

nie zawsze z zadowoloną miną,

ale otwartą, wrażliwą, szeroką.

 

Odnajdujesz to, co zagubione,

gdzieś pod stołem poszukane

jest zadanie już odrobione

to, co piękne jest nam dane.

 

Łezka, uśmiech wszystko razem

wymalowane pięknym obrazem

poskładane w jedną całość

to po prostu tworzy miłość.

 

Szukasz, przeglądasz, zdobywasz

zerkasz i patrzysz w notatki

poszukujesz, odkrywasz,

widzisz, jaki realizm jest gładki.

 

Piękność i biel przeplatane

z kolorem czarnym na czele

wkraczasz na drugą zmianę

a w niej kolorów niewiele.

 

Ubierz życie barwami

brać z niego każdy z nas może

czasami jesteśmy sami,

lecz Pan Bóg nam zawsze pomoże.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Natuskaa EEEE tam :), to nie lekceważenie , ale żarcik :), narzekamy i wpadamy w e(uforię) - kolejny żarcik, ale tak naprawdę zastanawiam się czy chodzi tu o etykę? czy żal i pretensję razem wzięte. Tak, nie, raczej siak przykładaj do ucha i oka, a nie nimi :))) żarty żartami, pewnie napiszesz coś więcej jak cię trochę rozgoryczę :) pozdr.  
    • @Alicja_Wysocka Ten dom to wolność.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        z wymaganiami? cóż to znaczy od tego słowa cierpnie skóra i nawet kiedy się rozeznasz to bywa też, że nic nie wskórasz   kobiety za to chcą niewiele w króciutkim zdaniu wszystko powiem, że resztę da się już załatwić byle miał tylko dobrze w głowie  :)
    • Bal jak za PRL-u... A gdzie zawieruszyła się krztyna wstydu? Czy może spadła pod stół, Podeptana podeszwami butów?   Czy może w koszu na śmieci, Przez wszystkich zapomniana czeka w samotności, Aż ktokolwiek ją doceni, Łaskawym wzrokiem na nią spojrzy…   Bal jak za PRL-u... Pośród radosnych zabaw i śmiechów, Potoków błahych niepotrzebnych słów, Hucznie wznoszonych toastów,   Zrekonstruowane ZOMO-wców mundury, Ubranych w nie statystów groźne miny, W blasku trzaskających fleszy, O zgrozo wielu cieszą dziś oczy…   Niegdyś ścieżki zdrowia, W mundurze ZOMO-wca okrutny kat, Zimna obskurna cela, Trwożnie z Nadzieją wyszeptywana modlitwa,   Dziś strumieniami leje się szampan, Wykwintne potrawy na suto zastawionych stołach, Wzajemne głośne przekomarzania, Głośne śmiechy do białego rana…   Niegdyś walka o Honor, Brutalnie podeptana ludzka godność, Tylu szczerym, oddanym patriotom, Przez władzę w samo serce zadany cios,   Dziś głupota z pogardą, Splecione z sobą więzią nierozerwalną, Wśród elit niepodzielnie królują, Najdrobniejszą krztyną wstydu pospołu gardząc…        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...