Zgłoś

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@karenka   Wiersz świetnie oddaje niepokój współczesnego pędu za doznaniami - "chłoniemy smaki świata bez opamiętania się"- to celne uchwycenie tej gonitwy, w której gubimy siebie. Podoba mi się pytanie retoryczne w drugiej strofie, bo nie daje łatwej odpowiedzi, tylko zawiesza czytelnika między pragnieniem chwytania chwil a świadomością, że "los łaskawy" nie trwa wiecznie. Podoba mi się  też obraz wolności, która "nie rani, nie zaciąga długów po wieczne czasy" - to dobre rozróżnienie między pozorną wolnością a prawdziwą, która nie kosztuje nas siebie samych. Zakończenie modlitewnym tonem ("pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro") nadaje wierszowi ciepła i nadziei - po całej refleksji nad utratą i pędem, miłość staje się punktem, z którego można zacząć od nowa. Piękne domknięcie całości.

@Somalija w tym sklepie są tanie, fajne spodnie :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Benjamin Artur   Świetny kontrast między pocztówkową, letnią beztroską  a głęboką samotnością, która się pod nią kryje. Powtarzający się refren  działa jak zaklęcie - im częściej podmiot go powtarza, tym bardziej widać, że nie potrafi przekroczyć dystansu do bliskiej osoby. Bardzo trafne jest otwarcie - "na uczuciach się nie znam" - które brzmi jak wymówka, a nie stwierdzenie faktu, bo cały wiersz jest właśnie o uczuciach, których nadmiar próbuje  zagłuszyć winem. Bardzo mi się podoba. :)    A tak swoją drogą – chyba nikt tak naprawdę nie zna się na uczuciach, więc podmiot liryczny nie jest w tym osamotniony . Uważałabym jednak z tym telegramem - w dzisiejszych czasach szybciej dotrze SMS, bo telegramów już nie ma.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Leszczym Tak bywa, pod warunkiem, że nie będę się starał sobie wmówić, że skoczę 2.30 metra wzwyż ;)