Zgłoś

@.KOBIETA. Ależ nie widzę powodów do przepraszania. Intrygujące rozważania dzięki temu pojawiły mi się w głowie. Ale zawijamy się z wątku, bo @Charismafilosnas zawinie.

diabeł w piekiełku marzy dziś rzewnie choć pod kociołkiem płomienie smęcą on w anielicy kocha się pięknej rogi kopytka miłością dźwięczą    zbulwersowany łypie lucyfer nawet grzeszniki są dziś zgorszone amorem dostał choć ledwo zipie uczuciem chwaścik szatańsko płonie       mając gdzieś szefa z piekła pospiesza tam luba skrzydłem rusza powabnie namiętność wrząca ich ciała zlepia niebo ni piekło nie zerwie żadne     jasność i ciemność w tańcu złączone lecz narzekają bo wciąż im mało aż nagle postać ogłasza koniec by zakochanych zrobić na szaro

@wiedźma Bardzo Ci dziękuję za podzielenie się interpretacjami i poświęcony czas.  Ciekawe wątki uruchomiło Twoje czytanie. Jeśli tak, to znaczy, że wiersz osiągnął swój cel. Pozdrawiam z wdzięcznością.

@Mel666-Classy! mnie na myśl przyszła stara dobra piosenka T-Love "Warszawa"... nie to, żebym był jakiś fanem obecnej stolicy ;)

@Mel666 Chcesz się "zestarzeć" mentalnie, czy "sfilcować" fizycznie, czekając na odwagę? Daj sobie szansę, weź ten świat.  Masz oczywiście zasadniczy wybór: rynek polski czy anglojęzyczny?   Strategicznie na pewno anglojęzyczny, jeśli wiesz, że wyrażasz się w pełni artystycznie w tym języku. Piszesz w wielu wierszach o ważnych sprawach dnia codziennego. Rzeczywistość w Anglii, Irlandii jest koszmarem, który przyjdzie do Polski za kilka lat. Polski czytelnik jest nim TERAZ bardzo zainteresowany, więc... zbadaj obydwa rynki, skontaktuj się z wydawnictwami w Polsce i tam, u siebie. Moja diagnoza: jesteś prozaiczką piszącą wiersze :-)