Historia edycji

Cisza i czas dojrzały, wysoki, gdy ziemia jak tęcze ciemne do nieba się pręży, a obłoki twardnieją jak sny kamienne.   I kształty są takie napięte, kościoły to, cienie czy osoby ? I ziemia tak ma ręce gięte, by w obłokach żłobić groby.   Stygną gromów białe wręgi wśród rzek wysokich. Trwoga - sterczą jak człowiecze kręgi, by z człowieka zrobić Boga.   Tak się zmienia w wino woda, chleb, ryby co na krew brały, postać leży, jak jasna kłoda, taka cisza i czas dojrzały.  

@Wochen   schowani w listowiu codzienności czekamy aż jesień nas ozłoci a jednych zbrązowi lub sczerwieni zaś inni poznają zimy dotyk   pozdrawiam

@Berenika97 Dziękuję, od jakiegoś czasu mam swoisty kłopot w doświadczaniu empirycznym i stąd ten tekst. Zastanawia mnie to czasem i zamyśla rodzaj mechanizmu. @Marek.zak1 Tak. Mam czasem wrażenie że od jakiegoś czasu jakoś mocno się pokłóciły właśnie rodzaje empiryzmów. @Jacek_Suchowicz Dzięki, chyba rzeczywiście tak jest. Pzdr. M.  @viola arvensis Cieszę się i cieszy mnie dodatkowo fakt wzajemności :) @Migrena Oj bardzo dziękuję za mega komplement. Wiesz ja jestem osobą z diagnozą i po leczeniu szpitalnym i to rzutuje na moje rodzaje empiryzmu. Mniej oj mniej u mnie empirii. Co nie oznacza, że nie jestem z tego rozliczany. Bo zaczynam być rozliczany z tego co wyobrażam sobie tylko o empirii. Tak mnie to jakoś wczoraj i parę dni wcześniej zastanowiło. Że no właśnie jak to jest z empirią i jej rozliczaniem.  @Rafael Marius Ja ogólnie sądzę, że w ogóle antysystemowcy władzy się podobają, działają jako dopuszczeni do obrotu sygnaliści. 

@Gosława Napisać dobry wiersz biały też trzeba umieć. Moim zdaniem należy próbować różnych stylów i się rozwijać. Pozdrawiam serdecznie   @bazyl_prost Dawne formuły pisane z nadzieją, że wyjdzie coś nowego, oryginalnego.