Mattel Opublikowano 1 Grudnia 2022 Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2022 Przyszłaś do mojego świata Jak słońce na horyzoncie Nagle niespodziewanie Rozsiadłaś się wygodnie Z przepełniona radością Świeciłaś każdego dnia Otulając troską i wsparciem Odświeżając spaloną moją ważna wartość Jakim jest przyjaźń i więży Tak jak w książce Sainta Exuper'ego Zasiałaś radość i chęć do życia Uporzadkowałaś trochę bałagan z mej głowy Sprawiłaś że cieszyłem się z małych rzeczy Moja potęga duszy rosła jak melodia Ptaka świerkajacego radośnie Sprawiłaś że świat stał się inny Dodałaś wiarę że sá dobrzy ludzie Codzienność stała się szatami kolorowymi Rozmowy o niczym mijają w mgnieniu oka Twoja obecność inspiracją do życia 2
staszeko Opublikowano 1 Grudnia 2022 Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2022 Początek z każdą prawie dziewczyną jest fajny, ale później różnie bywa, dlatego poeci wolą pisać o samym początku, bądź miłości niespełnionej. Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Pozdrawiam.
Mattel Opublikowano 1 Grudnia 2022 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2022 @Kapistrat Niewiadomski masz rację poeci wola pisać to co jest na początku relacji wiersz jest o przyjaźni ona jest dla mnie jak siostra z drugiej strony wiersz można odczytać jako miłosny zależy od interpretacji Pozdrawiam Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się