Kim jestem?

[123Bella92]

KIM JESTEM?

Gdzie jest tak cicho, że słychać myśli?
W zielonej krainie miękkiej jak puch...
melodia serca garnie się do życia,
pierwsze skrzypce przygrywa gdzieś w trzewiach
cisza ogrodu będąca jak duch.

 

Gdybym była motylem z barwnymi skrzydłami
frunęłabym z powiewem wiatru,
jak piórko pomiędzy żaglami.
Mogłabym przysiąść na suchym konarze
melodii śpiewu ptaków dotrzymując kroku,
dyskretnie obserwować malowane twarze
a potem odlecieć w blask światła z zapadnięciem zmroku.

 

Mogłabym także być małym robaczkiem
co spija wiosenną rosę z ogrodowej trawy,
dumnym chrząszczem w złocistym pancerzu,
nieżłopem nakwietnym lub baldurkiem pręgowanym.

 

Lubię wzruszać ludzi słowem,
a w nieczułych wzbudzać dreszcze.
Chować pod iksem albo igrekiem...
Nocami rozmyślam, płaczę i piszę wiersze,
żywiąc się nadzieją, że jestem człowiekiem.

[kwintesencja]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

udało Ci się to, piękny tekst, pozdrawiam :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładnie opisany taki stan wnętrza człowieka, że aż chciało by się mieć taką melodię serca co garnie się do życia.

[Tectosmith]

@123Bella92 Ładnie :-)