Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niebo rozgwieżdżone,
Gwiazdy świecące, 
Ulgę przynoszące, 
W księżycową  noc, 
Wszyscy już śpią,
A ja jedyna wciąż płacze,
Nie widoczna dla nikogo,
Płacząca samotnie, mimo mych krzyków, mych cierpień,
Nikt nie pomoże.  
Mimo że najlepszą, ambitna i mądra  
W ciemności pogrążona
Mimo że uśmiechnięta
W samotności  tonie,
Przez co się stało? Pytasz mnie
Przez słowa okrutne,  przez plotki niszczące,
Rozsiane jak żyto. 
Wciąż rosnące,
a swe plony zbierające. 
Mimo starania, mimo błagania, mimo szczerych próśb, mimo prawdy  
Każdy odwrócił się już
Zostawili mnie najlepszy przyjaciele, 
Rodzina ukochana, wyrzuciła na próg.
Me życie zniszczone,
Me życie stracone 
Z dnia na dzień wierzę w fałsz.
Ten w  okrutny żart.  
Chcesz mnie odwiedzić, proszę bardzo o tą mój aktualny stan: 
Cmentarz !!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To raczej "tylko" chwasty, które sie wśród żyta rozsiały i próbuja jego wzrost stłumić... Zbierając żyto trzeba je usuwać lub omijać, żeby z niego była czysta mąka i dobry chleb - życie. Serdecznie pozdrawiam :)

Opublikowano

Jak dla mnie zbyt dosłowne i negatywne, lecz jeśli oddaje autentyczny stan emocjonalny autorki w chwili pisania to raczej należy współczuć, nie oceniać.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Mam nadzieję, że to nic naprawdę przykrego i jak tytuł mówi: słowa, słowa, jedynie słowa…

 

Kiedy wszyscy śpią

Próbuj zasnąć

Nie myśl tyle o sobie

Wtedy ujrzysz drugiego człowieka

Nie uciekaj

Wyjdź na świat

Patrzysz w swoje odbicie w lustrze

Nic tam nie zobaczysz

Zasadź drzewko w ogrodzie

Cień ukoi znużonych

Usuń kamień ze ścieżki

Rowerzysta podziękuje uśmiechem

Słońce wschodzi każdego dnia

Rób to samo

 

 

 

Opublikowano

@Kapistrat Niewiadomski Moje wiersze nie są jakieś pozytywne, chciałam przez ten wiersz pokazać jacy są nie którzy ludzie. Nie wszystkie plotki są prawda, a przez jeden żart kogoś życie może zamienić się w piekło.  W szkołach, starszy dokuczają młodszym albo swoim rówieśnikom z własnej klasy. Nie wszyscy są tacy źli i bez duszni, nie mając sumienia robiąc krzywdę innym i dobrze się trawią, lecz nie raz nie którzy nie mogą wytrzymać psychicznie i znikają z świata. Ta zna zawsze. Moje wiersze, nie będą zbyt radosne,będę pisać o problemach o których inni się boją mówić. Może nie wszyscy, lecz nie które tematy nie są poruszane. 

Piękny wiersz napisałeś także. A czy pisałam to pod chwila emocji tego wiersza nie lecz kolejny który zamieszcze już tak.

Miłego dnia 

Opublikowano

@Shadow Wiersze mogą traktować o wszystkim: dobrym i złym, ale lubię gdy mają jakąś pozytywną wymowę, a autor potrafi zachować szczyptę optymizmu pomimo wszelkich przeciwności losu.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Śmiej się kiedy żal ściska serce
Zamiast się łamać, poślij uśmiech
Pochmurne niebo się rozpogodzi
Gorycz i smutek zamienią się w uśmiech
Zrób tak, a może jutro
Promień słońca zaświeci dla ciebie

 

Z piosenki Charlie Chaplina „Uśmiech”

(z ang. tłumaczył K. N.)

 

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. Młodość to nie okres w życiu tylko stan umysłu. Te słowa w Polsce są najbardziej kojarzone z o. Leonem Knabitem OSB, tynieckim benedyktynem, który często powtarzał: „Młodość to nie tylko wiek. Młodość to stan ducha”. Warto jednak wiedzieć, że podobną myśl wyrażało wielu myślicieli, m.in.: Samuel Ullman (amerykański poeta i przedsiębiorca) w swoim słynnym eseju „Youth” napisał: „Młodość to nie okres w życiu, lecz stan umysłu”. Albert Schweitzer (niemiecki filozof i lekarz), który stwierdził: „Młodość to nie czas życia, ale stan ducha”. O. Leon Knabit spopularyzował tę myśl w Polsce, pisząc pod tym tytułem także książkę.
    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...