Pani Ni

[Lidia Maria Concertina]

Wiek już dość zapomniany, rozwiany włos, na szklance purpura szminki

Jeszcze się nie dobudził - uśpiony firmament młodości, kiedy poranków było jakby więcej, a szczęście brzęczało kluczami w podziurawionej kieszeni  ...

Nie doceniamy życia. Szastamy nim na lewo i prawo, owijamy wokół palca, strzelamy nim z procy i nie zawsze we własne okna, zapominamy, że nawet najdroższy zegarek nie odmierzy czasu tak, aby jeszcze coś pozostało - na zapas ...

Pochylona nad talerzem zimnych frytek zapisuję - pretensje do tej złodziejki, wiosny.
Kradnie uczucia, wieczory, zachody słońca, pióra z roznamiętnionych od potu pierzyn ...
Nawet depresje i złudzenia!

A może to dobrze?
Może trzeba pozwolić zakwitnąć tęsknocie nieobecności?
Bo za nadzieją nie tęsknię.

Choć to zawsze - udana zima ...