Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

migrena współczesnego

koralinek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

koralinek

koralinek

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Biją mnie na oślep powiadomienia;

Błysków fleszy serie i błaznów pienia.

Kłębią się w świecącym prostokącie

Niby mym czworobocznym horyzoncie.

 

Brzęczy pudełko nieznośną wibracją;

Z napięciem i wzdęciem, raczej nie z gracją.

Zaraz pęknie od informacji zbędnych

Jak moja głowa od rozumień błędnych.

 

Bo nijak mi pojąć pęd tego świata

Co nowościami żywotność mi płata.

I choć ten dywanik czerwony mi kładzie,

To brzęk życiodajny - chowam w szufladzie.

                   

                        13 VII 2022 
 

 

Edytowane przez koralinek (wyświetl historię edycji)
7
  • koralinek zmienił(a) tytuł na migrena współczesnego
  • 3 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      23#

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Posem piękny, szczery obraz bycia w utrapieniu... dobry stan, aby coś zmieniać :) odwagi!
    • violetta
      Kropelka

      Przez violetta · Opublikowano

      @Rafael Marius zakładam, że to będzie lato, ale może to być koza na opał:) cały marzec i kwiecień nie grzałam, chciałam zaoszczędzić i się udało, nie chorowałam:) Kiedyś w moim domu była, bo są ślady po kozie:) to musiały być czasy, kiedy nic nie było:) To jest zdjęcie z czasów międzywojnia :) ciekawa historia:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zdjęcie babci i dziadka od strony mojej mamy:) moja mama tylko rozpoznała dwie osoby, czyli brata babci po lewej wysoki, miała tylko jednego brata i tylko jego, a w białej sukience w kwiaty obór tego brata jest siostra dziadka. Dziadek w wieku 11 lat uciekł przez macochę z domu, siostra jego też to samo zrobiła. Ona miała męża wdowca, ostatecznie została pochowana z pierwszą żoną i mężem w tym samym grobie. Został zapomniany, tylko ja i moja babcia kiedyś go odwiedzałyśmy. Ta siostra dziadka była dyrektorką przedszkola. Musiała skończyć więcej klas i się uczyć. Na zdjęciu nie ma rodziców babci, ani teściów babci. Jej rodzice już wcześniej umarli, jej tata umarł po wyrwaniu zęba, nie jest pochowany ze swoją żoną, jest razem ze swoim synem,  czyli bratem babci.
    • Proszalny
      Jedna z wielu

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Jak widać góry mają to do siebie, że górska droga jest poezją, a wędrowiec poetą. Lubię góry, deszcz, mapy i kartki z podróży. Mała Wysoka wydaje się być przyjaznym miejscem, a kolano może nawalić nawet w łazience. 
    • Jacek_Suchowicz
      Twarze w maskach

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @wiedźma   w życie wchodzimy z czystą kartą bez żadnych masek ani ról kalkulujemy czy może warto zaprzedać się dla masek stu   dla jakiej kasy watro upaść w lustrze jeśli swą widzieć twarz to nie człowieka ale trupa diabelski chichot w dali trwa   pozdrawiam
    • Berenika97
      Trzydzieste trzecie niebo

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Niezwykle nastrojowa miniatura. Uchwyciłeś tę kruchą granicę między nocą a dniem oraz między tym, co minione, a tym, co "tu i teraz". Piękne obrazy - szczególnie ten z kradzieżą uśmiechów z kącików ust i zapachem słońca w lesie. Tekst tchnie spokojem, który udziela się czytającemu. Podoba mi się, jak subtelnie przechodzisz od odchodzącego śniegu do spadających kwiatów jabłoni - świetnie to obrazuje proces zapominania i otwierania się na nowe. Czuła proza poetycka.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...