Historia edycji

@andrew   Piękny, nostalgiczny wiersz o tęsknocie za ulotną chwilą piękna. Motyw szmaragdowych oczu tworzy jest bardzo ładny  a zestawienie blasku (słońce, gwiazdy, Kasjopeja) z bólem po stracie robi wrażenie. Szczera, liryczna forma bez zbędnego patosu - czuć w niej prawdziwe emocje. Pozdrawiam. :)

@Charismafilos Camus pisał - w 'Człowieku zbuntowanym' albo w 'Micie Syzyfa", że pytanie: "Zabić się czy nie" jest tak naprawdę jedynym istotnym. Na własny użytek odpowiedziałem sobie na nie w ten sposób wiele lat temu: "Zawsze jest taka opcja. Zaczekaj. Może coś interesującego się wydarzy". Wydarzyło się wiele interesujących rzeczy. Wiersz boli, bo ma boleć.  Zmarnowane 48 lat zachodów słońca? Nie szkodzi. Dzisiaj zachodzi o 21:13. Zmarnuję i ten, bo Anglicy muszą wygrać, a beze mnie im się nie uda ;)  

Akr i matoł mu dał, z ładu młota Mirka.

@Leszczym   Trudno polemizować z podstawowymi prawami natury! ;)) Skoro to główna siła napędowa całego wszechświata, to faktycznie, wiele nudnych spraw nagle nabiera bardzo konkretnego sensu. Fajna ta Twoja optyka. :)

~~ Moja wnuczka Weronika - o blond włosach i niebieskich oczach, za niedługo z dumą w szkolne progi wkroczy; lecz bez żadnej tu obawy ... Rezolutna dziewczynka znajdzie tam wielu przyjaciół, kolegów - by z nimi pilnie słuchać swych nauczycieli. A po lekcjach wraz z nimi znowu się weselić wracając do swych domów, pełni mocnych wrażeń ... Mnie tutaj - i nie tylko - zapewne się marzy, że pokocha te szkolne, nowe obowiązki - dbając, aby jej rzeczy - zeszyty i książki były zawsze starannie i czysto składane. To będzie w Jej przyszłości znakomitym wianem w pilnowaniu porządków, jakie na Nią spadną ... Dziewczynka z taką buzią milutką i ładną, zapewne nie zawiedzie oczekiwań osób; wielce przecież troskliwych Jej przyszłego losu ... ~~