Strachy

[Michał Pajek]

Mówisz mi, że nie wyglądam,
w ogóle się nie spodziewałaś
Talent, talent – to tak jak w biblii – weź i zakop
Tylko szyby w tramwajach widzą moje myśli poskręcane
– może z Twoich „strachów”
Przezroczyste jak ten kamyk, który nosisz na szczęście
Czasami myślę, że chcę być z Tobą
Czasami wyjeżdżam i jest koniec świata,
a potem piszę listy, które nie dochodzą,
bo wiedzą, że nie ma po co
Bo ja wiem, że nie wiem o co chodzi w tym chodzeniu po tęczy
Kto ukradł mój dzbanek?
Boli mnie znak STOP na środku mojej drogi
Nakaz skrętu w „wiesz co robić”
I tylko, wiesz, mam nadzieję, że nie jestem tu po to,
żeby liczyć i zarabiać, dodawać cyferki,
pogorszy mi się wzrok
Nie jestem po to,
żeby odpowiadać,
może będę pytać
I nie wiem nic,
u mnie wszystko jest możem niebieskim,
bo to kolor depresji,
ale tylko czasami

I nie chcę być sam.

[Jego Alter Ego]

"możem" to zabieg,tak?
ogólnie bardzo mi się podoba, inne..zastanawiające.Nawet zabiore do ulubionych:)
pozdrawiam

[Michał Pajek]

Tak "możem" to zabieg. Ma się kojarzyć i być niejednoznaczne, nawet gdy bije po oczach.