Otworem ku niemu

[Henryk_Jakowiec]

Już od rana się przystawia

i słodziutko do mnie mawia,

że on wielką ma ochotę

posiąść mnie i moją cnotę.

 

Po śniadaniu nie jest lepszy

bo o wianku nadal pieprzy

i co chwilę tak dodaje

- wybacz lecz mi ciągle staje.

 

Jednak gwoli wyjaśnienia

spieka raka i nadmienia,

że to było jednak durne

i nadzwyczaj niefortunne,

 

że i owszem wciąż mu stoi

a on się panicznie boi

tego, że już tak zostanie

niepołknięty kęs w śniadanie.

 

Po obiedzie z innej beczki

do mej cnoty są wycieczki,

że on nie chce grać w podchody

i usuwać spod nóg kłody.

 

Po kolacji rutynowo

szepnął do mnie, hej Królowo

nie graj ze mną w cymbergaja

bo mnie zwodzisz już od maja.

 

Koniec licznych niespodzianek

bo niecnota skradł mój wianek,

który oparł się każdemu

a otworem stał ku niemu.

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Tak z cnotą niecnota grała

i wianeczka doczekała,

warto więc z uporem hardym,

dąsy, kłody i niefarty

 

znosić ile tylko trzeba,

skoro dopaść można nieba,

na tutejszej, znanej ziemi,

pośród ziół, lasów, kamieni.

 

Pozdrawienia dla pradziadka Henia :)

 

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Może właśnie przez ten upór

i dążenie ku celowi

pękła niechęć i odmowa

już zapory nie stanowi.

 

Poczekajmy a niebawem

pewnie się odwrócą role

i to, co jest teraz górą

wkrótce znajdzie się na dole.

 

Pozdrawiam :)))

HJ

 

[corival]

@Henryk_Jakowiec

Góra dół, na dole góra,

zmiany jak w kalejdoskopie.

Trudno dociec jak w formułach,

dół, czy góra dziś na topie.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Brak podglądu na te zmiany

trzyma ciągle w niepewności

chociaż chyba ustalono

co i w jakiej kolejności.

 

Pozdrawiam :)))

HJ

[corival]

@Henryk_Jakowiec

O, zapewne, bo bez tego,

chaos nastałby kolego.

Awantury, starcia, targi,

trudno byłoby wziąć w karby.

 

Pozdrawiam :)

[Henryk_Jakowiec]

@corival

Kiedy jednak spontanicznie

wtedy bardziej romantycznie

i bez świecy, bez płomienia

dokonania się docenia.

 

Pozdrawiam :)))

HJ