5:15

[Lahaj]

 

nic nie jest takie jakim się wydaje

wszyscy mówią że kończy się świat 

który to już raz rzeczywistość 

goni projekcję? a dla mnie 

świat dopiero się zaczyna 

5:15 jak codzień otwieram się

jak jadłodajnia dla najuboższych 

serwuję konkretne niewyszukane 

rozwiązania kanapka z jajkiem 

herbata odrobina cukru 

usuwam przeszkody 

wewnętrzne sprzeczności 

bazując na intuicji w zgodzie 

z wewnętrznym obserwatorem 

uśmiechem przecieram drogę 

wpuszczam z podporządkowanej 

nie unikam sporów a nawet kłótni 

daje wybrzmieć emocjom 

przyglądam się z uwagą

jestem 

a świat jest we mnie  

 

 

 

 

[dach]

@Lahaj powiem tak, otóż: to, z jakim szacunkiem pod moim wierszem dałeś zdanie na temat pokory - zaintrygowało mnie i skłoniło do przeczytania wiersza. Zatem: po przeczytaniu pierwszych linijek nie mogłem doczekać się puenty. I dokładnie taka puentę dostałem, jak się spodziewałem. Równowaga, spokój ducha, harmonia i puenta - zamykająca całość. Otwierasz drzwi do swojego mieszkania, z uśmiechem podajesz dłoń. Jest równowaga, jest dojrzałość. Wiersz elegancko to wszystko przedstawia. Pozdr. 

[iwonaroma]

Złagodniałeś ostatnio. Fajnie.

[Lahaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słuchaj :-), chyba nie czytałaś moich przedostatnich wypocin ;-), ale poważnie, to jest tak jak mówisz. Nie ma się co ciskać. Ciśnienie i tak mam za wysokie. Pozdro.

@dach dzięki, cieszę się ze przypadł Ci do gustu.