Beata Bojanowska Opublikowano 7 Września 2021 Zgłoś Opublikowano 7 Września 2021 Wciąż przesiąknięte zapachem Twym są ściany umysłu mojego, cząstka powietrza też jeszcze drży muśnięta echem głosu Twojego.... W odrębnych światach tak wiele śladów stóp naszych powstaje, osobno idziemy już setki mil; tęsknota bólem się staje.... Choć słyszę wciąż echo Twojego głosu I zapach Twój rozpoznaję; Już nie pamiętam jak stąd daleko były dróg naszych rozstaje.... Wciąż przesiąknięte zapachem Twym mego umysłu ściany, drżą już w posadach i chwieją się; z tęsknoty mur jest spękany.... 4
GrumpyElf Opublikowano 8 Września 2021 Zgłoś Opublikowano 8 Września 2021 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Serce za cytat powyżej :)
Gość Opublikowano 9 Września 2021 Zgłoś Opublikowano 9 Września 2021 @Beata Bojanowska Gdyby tak przekształcić wiersz tu i ówdzie pod kątem wyleczenia go z zaimkozy, byłby naprawdę śliczny. Póki co, jest śliczny, ale chory ;>
Beata Bojanowska Opublikowano 9 Września 2021 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Września 2021 @error_erros Dziękuję za cenne uwagi. Ale chyba nie będę leczyć bo jest mój , moje myśli, moje uczucia i słowa. Wyraża w pełni to co czuje w danym momencie. Czy jest chory? Być może , tęsknota tez jest chorobą…. I któż z tych co piszą wiersze nie jest chory? Potrzeba przelewania myśli stale na papier to wszak swego rodzaju choroba….
Gość Opublikowano 9 Września 2021 Zgłoś Opublikowano 9 Września 2021 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Oczywiście, Twoje prawo, rób jak uważasz ;>
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się