Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

liryczny lipiec

ais
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

ais

ais

Opublikowano
Opublikowano

 

 

lśniące lustereczko laber listków lipowych

lilabłękit lody lukrowane likiery

lantany lawendy las leniwe litery

ladro lary lamia latrią legend ludowych

 

lniany leżak laba leczby lejba lęk larum

leśnych leprechaunów lauferów likantropii

lunatyków letnich lękliwych lekkostopych

los lubczyk lokuje lineażu lararium

 

latarnia Luny lot lelka letnia laudacja

lampiony ludyczność lira lutnia lilijki

latawiec lekkoduch landszaft lento landrynki

 

lemoniada latte land lunarna libracja

labirynty lektur lecz laboga lakuna

literalny letarg luz lubo latoś lulam

 

 

7
ais

ais

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

E, tam. Na każdą literkę z alfabetu jest urocze i piekne. Dziękuję :)))

 

Tak, Grzegorzu, popracowałam, ale było warto. Lubię pracować nad słowem, jak Ty.

Nie spodziewałam się, tym bardziej dziękuję. Również życzę miłych wakacji :)))

 

 

 

@Mari_anna_ Dziękuję!

1
_Marianna_W_

_Marianna_W_

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@ais

 

 

Aliterację akceptuję. 

 

Właściwie wprowadzone wyrazy w wersach wspaniale wyrażają wartość wiersza. 

Widać wiele wyobraźni, wiedzy - wysokie wymagania w wizualizacji wierszowanego, wakacyjnego wytworu wyobraźni. 

Warto wyodrębnić w wolnym wierszu wpisane w wyżej wiadomych wersach walory. 

 

 

MW

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Mari_anna_ (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • orkan11
      Gdy

      Przez orkan11 · Opublikowano

      Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • Poet Ka
      W Weronie...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Marek.zak1
      Ministerstwo Dziwnych Kroków

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Poezja to życie
      Początek końca

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Mikerreq
      Bilans

      Przez Mikerreq · Opublikowano

      Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...