Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie wiem, dlaczego facet się ślini

kiedy tematem dupa Maryni

i śliną zwilża swe suche usta

myśląc, że dalej będzie rozpusta

 

tu autor zrobił zwrot o dwa stopnie

bo już od wstępu zaczął pochopnie

lecz po namyśle, ale i nagle

pod wiatr ustawił łódź i jej żagle

 

chwilę to trwało i strzelił focha

mówiąc swej wenie poszła, wynocha

pozwijał żagle, zaczął dryfować

by nad swym wierszem dalej główkować.

 

Choć mu wiatr zmienił kierunek łodzi

zmiana tematu mu nie wychodzi

i jak w amoku, co rusz się miota

lecz to, co pisze to wciąż miernota

 

już się przymierzał, chociaż z oporem

bo sam o sobie twierdził, cykorem

byłem i jestem, ale w przyszłości

pewnie nie braknie mi tej pewności

 

a co zacząłem to skończyć muszę

lecz w innym wierszu wam poświntuszę

teraz meritum wiersza się zmienia

a ja po wenę mknę do Lichenia.

 

Opublikowano

@corival

Wiem do Lichenia wyruszyć muszę

lecz nie tak szybko, bo me fundusze

chociaż po którejś waloryzacji

nawet nie starczą by w restauracji

 

zamówić sznapsa pod schabowego

w tej sytuacji właśnie, dlatego

pójdę piechotą, w rowach szczaw rośnie

będzie ciekawiej, lecz i radośnie.

 

Pozdrawiam :)

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec

Zdecydowanie będzie ciekawiej,

piesze wędrówki wszak rozwijają.

Szczawiu za dużo lepiej nie zjadaj,

przecież tam podbiał i mniszek mają.

 

Czyli na łące rośnie swobodnie

wiele roślinek, które jeść można.

Nad wodą za to inne wygodnie

przy brzegu spożyć chociaż z ostrożna.

 

Pozdrawiam :)

 

Opublikowano (edytowane)

@Henryk_Jakowiec

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie wiem czy tak

radośnie jest w rowach

byłem zbierałem 

szukałem słowa

 

pokrzywy jakieś larwy

pod liściem mają 

szczaw coś podjada

choć ludzie zbierają 

 

oj byłem w rowach

wesoło nie jest

jutro też zwiedza m

zielone knieje 

 

a dziś wam już

dobranoc pisze

antoś po kolacji 

w łóżku słyszę cisze.

 

;)

 

 

Edytowane przez Antosiek Szyszka
literka m (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@corival

Zaopatrzę się w atlasy

to, gdy siądę gdzieś na łące

zanim sięgnę po roślinę

sprawdzę czy to nietrujące

 

jeszcze, jako młody chłopak

jadłem części tataraku

więc bez obaw także teraz

wrócę do młodzieńczych smaków.

 

Pozdrawiam :)

@Antosiek Szyszka

Towar nie jest z górnej półki

lecz świeżutki i darmowy

więc pomimo tych ostrzeżeń

dalej penetruję rowy.

 

Pozdrawiam :)

@error_erros

Jak ślepej kurze... kończyć zbyteczne

to powiedzonko wszak wszyscy znają

wiec nie dziwota, że piszącemu

przebłyski czasem też się zdarzają

 

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...