Może

[Pradzi]

"Bywa, że niełatwo jest żyć bez znieczulenia

Nawet jeśli chwila euforii bywa złudną

I choć wokół tyle szmat, wciąż robi się brudno

Może nie tylko ja dążę do oczyszczenia?

 

Jak to dobrze, że się nie każe za marzenia...

Szkoda tylko, że niektóre spełnić tak trudno

Czy Ty jesteś też, tak jak ja, wyspą bezludną?

Może skrywasz jakiś skarb do odnalezienia?

 

Zdaje się, że przyszło mi żyć w dość dziwnych czasach

Do których nadal się nie mogę dopasować

Chociaż możliwości podobno cała masa

 

Może Ty też czasem masz potrzebę się schować?

Nie przestrzegać ani nie łamać tych ich zasad

I pogadać o tym z kimś, choćby i bez słowa?

 

 

 

Może jestem, jakby... Nie wiem... Gorszego sortu...

I nie mi pisane coś więcej niźli twórczość?

Albo w końcu trafi szlag tę całą wybiórczość

i te statki dwa zawiną razem do portu?

 

Może nie potrafię rozniecać w piecu ognia

Ale wiedz, że pragnę rozpalić go w Twym sercu

Nie pozwólmy na zbyt wiele loży szyderców

Niech nie będzie straszna nam ich ideologia

 

Zdaje się, że czegokolwiek bym nie dokonał

Marny popis daję, grając wciąż w pojedynkę

Ponoć jeszcze mam czas, lecz tego nikt z nas nie wie

 

Może, nim odnajdę Cię, najpierw tutaj skonam?

Lecz jeśli nam dane stworzyć szczęścia drobinkę

Niechaj sczeznę wpierw, nim w tej jednej kwestii skrewię"