Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Skrzyżowania 

 
znalazł diabeł człowieka
i do grzechu namówił
czyniąc pierwszy grzech
człowiek się pogubił

szukając siebie
gryzło jego sumienia
serce nieznośnie ciężkie
jakby nosiło kamienie

człowieku czemuś zawrócił 
nie trafnie powiedziane
rada nie wpadać na czarta
gdzie drogi są skrzyżowane
Edytowane przez Gabrys (wyświetl historię edycji)
  • Gabrys zmienił(a) tytuł na Oby nie
Opublikowano (edytowane)

@Gabrys Cześć Oby nie a jednak tak

 

nie wpadnij zatem na czarta
gdzie drogi są skrzyżowane. 

Krzyż- Symbol śmierci ale i  nieśmiertelności Długo myślałam o Twym wierszu, dobrze wczułam się - tak myślę, tylko nieco forma kuleje 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To porada. 

 

 W1. zwrotce nie wiem kto się pogubił diabeł czy człowiek?

 

JESZCZE nie trafne piszemy łącznie. 

 

POZDRAWIAM J. 

 

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)
  • Gabrys zmienił(a) tytuł na Skrzyżowania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podoba mi się bardzo pierwsza zwrotka, jest zwięzła rytmiczna, i chyba to, co najbardziej istotne, już przekazuje. Następne są rozważaniem na ten temat, i wymagają według mnie odrobiny doszlifowania stylu. Pozdrawiam Cię i ślę najlepsze noworoczne życzenia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost pewnie, jestem w kimś innym zakochana:)
    • @KOBIETA no... tak myślę ni o motylach ni o husarii taki ping pong ołowiem
    • @bazyl_prost   Uważasz może, że my nie mamy o czym rozmawiać? ;) 
    • nie mam czasu na miłość z tobą violetto , nie obraź się , wiem że przedwiośnie to niecierpliwy stan ale struny nie zbuduję
    • @Berenika97   Bereniko. rozłożyłaś mój wiersz na warstwy ontologiczne, psychologiczne i metafizyczne. To co zrobilaś  jest nie tylko „ładne”, to jest myślące !!! dziękuję Ci za tę niezwykle przenikliwą i wielowarstwową lekturę . czytając Twój komentarz, miałem wrażenie, że moj wiersz został rozpisany na dodatkowy wymiar . jakbyś zobaczyła w nim trajektorie, których ja sam nie nazywałem wprost. rzeczywiście,  interesowało mnie napięcie między absolutem bliskosci a kruchością materii. to, czy świat rzeczy jest w stanie uniesć spotkanie, które przekracza jego miary. nie wiem, czy nazwałbym tę relację wrogiem fizyczności  ale z pewnością jest ona próbą jej granic. może nie tyle świat nie wytrzymuje tej bliskosci, ile człowiek    nie wytrzymuje jej konsekwencji. bardzo poruszyło mnie Twoje zdanie o 'estetyzacji cierpienia” to super trafne ostrzeżenie. myślę sobie , że wiersz balansuje właśnie na tej granicy  gdzieś między zachwytem nad możliwoscią a świadomoscią jej destrukcyjnego ciężaru. jeśli coś jest tu ostrzeżeniem, to może nie przed milością, lecz przed idealizacją, która zamienia żywe relacje w niedosiężne absoluty . dziękuję za tę interpretację bo ona naprawdę coś dopowiada  i  jednoczesnie zostawia przestrzeń. wiesz dobrze Nika jak bardzo brakowalo mi Twoich analiz. czasami czytajac je dawniej widziałem w nich fundament do  mojego tekstu który bez Twojej analizy chybotal się na poetyckich falach, aż Ty dawałaś mu stabilizację. dziękuję Nika. piękna moc dla Ciebie:)       @bazyl_prost   dla jednych jest żywsze a dla innych bardziej umarłe niż facet leżący w trumnie.   i nie ma tutaj wspólnych mianowników.   bywa tak, jak to pięknie powiedział znany filozof, że uśmiech życia........." ta czaszka już nigdy się nie uśmiechnie".   to tyle.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...