Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

TAKO RZECZE RABINOWICZ

 

-Weźmy na przykład Rabinowicza. Zawsze możecie się od niego nauczyć.
-Od którego Rabinowicza?
-Od dowolnego Rabinowicza.

 

***

 

Sąsiad  pyta Rabinowicza:
-Słyszałem plotki, że jesteś Żydem. To prawda?
-Oczywiście. A poza tym bardzo długo!

 

***

 

-Chłopcze, jak masz na imię?
-Dawid.
-No zobaczcie, taki mały, a już jest Żydem.

 

***

 

-Rozo, chcesz bardzo długiego i powtarzającego się seksu?
-Nie.
-W takim razie zostałem stworzony dla tobie!

 

***

 

-Iziju, czy widziałeś kiedyś wykrywacz kłamstw?
-Nie tylko go widziałem, jestem z nim żonaty!

 

***

 

Mieszkaniec Brightonu w Nowym Jorku odwiedza przyjaciela przed operacją:
-Więc posłuchaj: pielęgniarka, 10 dolarów, chirurg, 200 dolarów,  anestezjolog, 500 dolarów.
-Jestem szalenie zaskoczony.  500 dolarów tylko dla zasnąć?!
-Możesz zasnąć za 10 dolarów. Reszta służy do przebudzenia.

 

***

 

-Misze, wiesz, czego chcę?
-Wszystko razem! I to tylko po pierwsze!

 

***

 

Żebym zapomniał o tobie tak, jak cię pamiętam!

 

***

 

Nie rób mi ciężarną głowę!

 

***

 

Abramie, usuń swoją opinię z twarzy!

 

***

 

-Abramie, kiedy przestaniesz bawić się z dziewczynami?
-Saro, kocham tylko ciebie!
-Aha, kocha! Już mam trzecie dziecko nie z tobą. Nazywa to rodziną!

 

***

 

-Ziamu! Słyszałem, że Sara cię zostawiła?
-Tak!
-Cóż, nalej wódki do szklanki i zatop w niej swój smutek.
-Nie będzie tego działać.
-Nie masz wódki?
-Wódka jest, nie ma smutku!

 

***

 

-Rozo,  rozwiedzmy się jak inteligentni ludzie - i pozostańmy przyjaciółmi!
-Phimu, sza! Wziąłeś mnie jako wdowę i zostawisz mnie jako wdowę!

 

***

 

-Phimu, a co z problemem?
-Wymyśliłem, jak go rozwiązać.
-I jak?
-Zdałem sobie sprawę, że to nie jest problem.

 

***

 

-Abramie, co robisz?
-Uczę się Braille'a dla niewidomych.
-A po co ci to? Czy masz słaby wzrok?
-Nie. Będę mógł czytać bez włączania prądu.

 

***

 

-Rozo, czy podniesiesz 10 kilogramów?
- Łatwo!
- A 50?
- Łatwo!
- A 100 ?!
- A jak myślisz, jak wstaję rano?

 

***

 

Jestem wolnym człowiekiem, chcę,  o czym mówi mi moja mama. 

 

***

 

-Dlaczego Żydzi zawsze odpowiadają na pytanie pytaniem?
-Oj, kto ci powiedział takie bzdury?!

 

***

 

-Sara, jakie masz pyszne ciasta! Zjadłem tylko dwa i jestem najedzony.
-Nie dwa, tylko cztery, ale jedz więcej. Nie liczę...

 

***

 

Żydowska rodzina siedzi z gośćmi przy stole:
- Jedzcie drodzy goście, jedzcie ... A jeśli w ogóle nie ma sumienia, to przyjdźcie też jutro.

 

***

 

Mamo, żenię się!
-Z kimś?
-Z Janą!
-Ona jest Żydówką! Co za hańba! Tylko po moim trupie!
-Mamo, jej tata jest właścicielem zakładu metalurgicznego!
Ojciec z pokoju:
-Marku, żeń się! Bierzemy ślub i ze wstydu jedziemy do Stanów.

 

***

 

Izaak zmarł, został pochowany, Żydzi zgromadzili się na stypie. Abram prosi o podłogę. Rebe ostrzega go: o zmarłych, albo dobrze albo nic. Abram zaczyna:
-Izaak nie żyje, i to dobrze!

 

***

 

-Czy to prawda, że Rabinowicz wygrał na loterii sto euro?
-Tak. Tylko nie Rabinowicz, ale Katz. I nie sto, ale tysiąc. I nie euro, ale dolary. I nie w loterii, ale w karty, i nie wygrał, ale przegrał. Reszta jest prawdą!

 

***

 

 

-Słyszałam, że poślubiłeś Rabinowicza.
-Tak, i obudził we mnie kobietę!
-Wcale się nie dziwię, bo ma taki duży budzik.

 

***

 

-Cylo, złotko, nie mam czystych majtek.
-Moisze, nie rób mi mózgu. Załóż skarpetki.

 

***

 

Esej na temat "Gdybym był naczelnikem". Wszystkie dzieci w klasie pilnie piszą, jeden chłopiec w zamyśleniu wygląda przez okno.
Nauczycielka:
-Moisze, dlaczego nie piszesz?
-Czekam na sekretarkę.

 

***

 

-Doktorze, powiedz mi prawdę: za jaką cenę jest moja choroba?

 

***

 

Na pierwszej randce Róża chciała zrobić o sobie dobre wrażenie. Ale wypiłam za dużo i zostawiłam niezapomniane.

 

***

 

-Simonie, a co, przenocuj u nas. 
-Z przyjemnością!
-Z przyjemnością to drogie.

 

***

 

W trakcie rodzinnej kłótni Sopha mówi z oburzeniem: 

-Moisze! Nie rozumiem czegoś, chcesz mieć rację czy być szczęśliwym?!

 

***

 

-Iziju, pamiętaj:  bez dziewczyn jest źle - nadal jest dobrze. Ale kiedy  bez dziewczyn jest dobrze, już jest źle!

 

***

 

-Rachelo, każdemu swoje?
-Nie, Blumo. Swoje nie każdemu!

 

***

 

-Rozo, czy mogłybyś dziś zjeść razem kolację?
-Z przyjemnością, Moisze!
-Wtedy dokładnie o siódmej p.m. ... u Pani. 

 

***

 

-Co byś Pan zrobił, gdybyś miał milion dolarów? 
-Udawałbym, że nic nie mam.

 

***

 

Stary Solomon już tyle odłożył dla siebie na  pochmurny dzień i starość, że czekał na nich z wielką niecierpliwością ...

 

***

 

"Co za rozkosz!"  powiedział nieznajomy. "Nie miejscowy", pomyślała Sopha.

 

***

 

-Wychodząc z toalety, wyjmij moje sztuczne szczęki ze szklanki wody.
-Saro, dlaczego szczęki o trzeciej nad ranem?
-Wiesz, dziś chcę być namiętna.

 

***

 

-Rozo, wczoraj z twojego pokoju dobiegały dziwne dźwięki ...
 -To brzmiał Chopin! 
-To dziwne,  brzmiał Chopin, ale wyszedł Rabinowicz.

 

 

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję za uważne odczytanie i interpretację. Dla mnie to pragnienie ma bardziej konkretny, jednolity sens, ale cieszę się, że wiersz otwiera różne odczytania. Pozdrawiam ciepło.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena   Trafnie diagnozujesz, dlaczego tak łatwo wchodzimy w relacje online - w sieci możemy wykreować się na kogoś lepszego, bardziej błyskotliwego, unikając „brudu” fizjologii, nieśmiałości czy codziennej rutyny. Ale ta czystość jest sterylnością laboratorium, w którym uczucie nie ma jak naprawdę oddychać.   Koniec relacji w sieci to „błąd systemu, cichy , powtarzalny, nie do naprawy” - kogoś się po prostu usuwa, blokuje, wymazuje z pamięci podręcznej. Ta techniczna chłodność sprawia, że ból jest paradoksalnie trudniejszy do przeżycia, bo zostaje sprowadzony do poziomu niedziałającej aplikacji. Obraz mężczyzny, który wchodzi na profil tylko po to, by „dotknąć martwego piksela , który kiedyś był jej okiem”, jest genialną definicją współczesnej żałoby. Masz rację - zostaje martwy profil, okno czatu, które „nigdy się nie zaświeci”. To nowa forma tortury - widzieć czyjąś aktywność, „mruganie routera”, mając świadomość, że dla tej osoby już nie istniejemy. Technologia nie leczy samotności - pozwala nam udawać, że żyjemy. To wiersz o tym, że w świecie pełnym powiadomień, najgłośniejsza i najbardziej przerażająca jest cisza w miejscu, gdzie kiedyś był drugi człowiek.   Świetny tekst!
    • @Nata_Kruk   my się Mata różnimy:)   Ty kochasz formy krótkie a ja rozwlekłe.   nie chcę się tutaj negatywnie poisywać ale mógłbym wkleić szkic mojego wiersza.   haiku.   tylko Ty byś się zdenerwowała a ja ośmieszył.     jak zwykle biorę sobie Twoje słowa do serca:)   dziękuję:)      
    • @bazyl_prost to cudownie, bo myślałam, że mnie nie lubisz:)
    • @Radosław... można, na pewno.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...