twórcza anabioza

[Joachim Burbank]

zawieszony w próżni
oczekując szczęścia
trwam od wielu lat
 

nie mogę wykrzesać 
iskry życia z manekina
jakim się stałem

powolna agonia
strach przed ludźmi i światem
 

rano nie przyjdą małe dziewczynki
nie postawią mleka pod drzwiami
 

kos za oknem nie zaśpiewa
zalany betonem krajobraz
aż po horyzont rozciągnął się
 

a kwaśny deszcz wciąż pada

[duszka]

@Joachim Burbank  Zamiast się bać życia - kochać je... Wydaje mi się, że tylko kochanie nas naprawdę uszczęśliwia. I nie trzeba go szukać czy oczekiwać, bo jest w nas. A jeśli go w sobie nie czujemy, to tylko dlatego, że jest uśpione. Wystraczy to sobie uświadomić i już się budzi. Z całego serca tego Peelowi życzę :) Pozdrawiam.

[Joachim Burbank]

@duszka bardzo dziękuję!