Normalny

[Róża Owczarek]

Doskonały w swej ułomności

Zapatrzony w cud świata

Cieszący się z

Blasku słońca

Pierwszego motyla

Pierwiosnka na śniegu

Śladu sanek

Wiatru we włosach na huśtawce

Obecności

Edytowane 9 Listopada 2020 przez Róża Owczarek (wyświetl historię edycji)

[Johny]

@Róża Owczarek Ciekawy wiersz. Jest jedna literówka: Zaparzony w cud świata

 

Myślę, że w tym wierszu PL wypowiada się o swym dziecku. Akceptujemy je takimi jakie są - doskonały w swej ułomności. Nikt nie mówi "przykro mi synku jesteś bezwartościowy, dorośnij, zacznij pracować jako manager, porozmawiamy". Nie. Mogą być niezdarne, mogą nas wkurzać, budzić o 3 nad ranem a my i tak je kochamy :).

 

I ten ich dar cieszenia się wszystkim tutaj ujęty w blasku słońca, śladu sanek, wiatru we włosach na huśtawce.

 

My dorośli to zatracamy. Idziemy przez park i nawet nie zwrócimy uwagi na wróble. A brzdąc? Od razu zapyta "A co to?" "Wróbelek", "A co robią wróbelki?", "Latają", "A jak one latają?", "Machają skrzydełkami i wzbijają się w powietrze", "A dokąd one latają?" W tym momencie dorosły dostaje już białej gorączki :)))))))).

 

Twój wiersz może przywołać skojarzenia ze skarbem tego świata - dziećmi. I choćby dobrze mi się go czytało.

[Róża Owczarek]

@Johny

Cieszę się, że się spodobało.

To prawda, że dorośli często nie zwracają uwagi na piękną świata. 

 

Niestety w dzisiejszych czasach wymaga się od nas idealności, nieskazitelności. 

 

Dodatkowo bez przerwy gdzieś gonimy i nie mamy czasu dostrzec cudów, które nas otaczają. 

 

Dziękuję za zwrócenie uwagi na literówkę, już poprawiłam.