Historia edycji

@Berenika97 Wiatr porywa te mniej naturalne, nauczone, czy zaobserwowane cechy, sposoby postępowania, pozostawiając głębsze, wrodzone. To, w wierszu dotyczy dzieci, dla których ważniejsza jest opiekuńczość, akceptacja i miłość ze strony rodziców. Problem zaczyna się wtedy, kiedy dziecko wchodzi w interakcje i rywalizację z rówieśnikami i dobrze, jak sobie z tym jakoś radzi, a dla delikatnych, słabszych psychicznie i fizycznie osobników może to być trudne. Nie każdy ma starszego brata w tej samej szkole, który pomoże młodszemu rodzeństwu. Niedawno czytałem, jak to sekowany przez rówieśników, bodajże trzynastolatek rzucił się pod pociąg, a blisko mojego domu, inny uczeń szkoły podstawowej został raniony nożem i zmarł. To raczej o chłopakach, bo temat znam jakby lepiej z autopsji i nie tylko. Pozdrawiam wiosennie:). 

@iwonaroma To prawda, przestaliśmy dbać nawet o naszą własną historię. Kiedyś co jakiś czas, kiedy np. przybywało zdjęć, trzeba było kupić nowy album i je tam umieścić, najczęściej zgodnie z czasem wykonania. Dzisiaj to rzecz mocno zaniedbana. Sam mam parę tysięcy zdjęć i około 1500 filmów. A to tylko te, których nie zdążyłem jeszcze zrzucić do pamięci komputera. :) A przecież wystarczy tylko zgubić telefon i parę lat pamięci ląduje w koszu. Pozdrawiam

@Migrena  Niesamowicie to zrobiłeś!  To wielka sztuka - wbrew pozorom- w taki niebanalny sposob skonstruować utwór, nie zgubić po drodze sensu, rytmu a jeszcze z każdym "zdaniem" go pogłębiać i rozszerzać.   Bardzo mi sie podoba, obłędnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Poet Ka   Złożone dachy, serca odkryte, Karmazyn nocy lśni na lakierze. Chwile jak gwiazdy - złotem podszyte, W tę podróż retro chętnie uwierzę.

A, jak podrośnie i pod gazetą się nie zmieści, pójdzie z domu za jakąś dziewczyną, która marzy o smutku, znudzona nadmiarem radości. Pozdrowienia, Mel :-)