Migrujące ptaki.

[Gabrys]

Ptaki one wiedzą, zegara nie potrzebują,

ponieważ mają w sobie, dlatego migrują.

 

Nie rwą z kalendarza, nie liczą godziny,

po prostu czują, kiedy wiosny narodziny.

 

Wtedy przylecą, które zostawiły,

białe śniegi puszczą, gniazda będą wiły.

 

Nowe pokolenie, świat piękny zobaczy,

a gdy przyjdzie jesień, stadami zaznaczy

 

Że aż niebo czarne, jak w złą pogodę,

cyklem biologicznym, odlecą za wodę,

 

Bez rwania kartek i znaczenia czasu,

migrujące ptaki, i nie tylko z lasu .

 

 

 

Edytowane 5 Października 2020 przez Gabrys (wyświetl historię edycji)

[duszka]

To jakby, chyba nie jedyna, "wyższość" ptaków nad nami, którzy porzebujemy kalendarze i zegarki... Twój wiersz obudził znowu we mnie podziw dla nich. :)

 

Co do formy wiersza, to mam wrażenie, ze niepotrzebna jest pierwsza, zbyt opisowa zwrotka... Druga, gdyby była pierwszą, i ostatnia spięły by wiersz bardzo ładną "klamrą" - jak myślisz? A w ostatnim wersie wiersza, ktory jako zakańczająca wypowiedź mi się podoba, zamieniłabym przecinek na "i" ("migrujące ptaki i nie tylko z lasu"). Pozdrawiam :)