Gabrys Opublikowano 17 Września 2020 Zgłoś Opublikowano 17 Września 2020 (edytowane) Nie prosiłem się na świat, ale jestem, ponieważ za ciasno już było, w łonie matki. Tutaj również jest ciasno, dlatego rozpycham się, znacząc swój teren, jak jakiś kundel, płotem który postawiłem. Nie tylko ja znaczę, wszyscy znaczymy, czasem łapy wyciągając nie po swoje, które niekiedy zapieką. Edytowane 17 Września 2020 przez Gabrys (wyświetl historię edycji) 2
duszka Opublikowano 17 Września 2020 Zgłoś Opublikowano 17 Września 2020 Samokrytyczne, a le jednoczesnie rzucające światło na nas wszystkich... Wiersz-lustro :) Pozdrawiam
Krzysic4 czarno bialym Opublikowano 17 Września 2020 Zgłoś Opublikowano 17 Września 2020 Czegos mi brakuje bo czytam opis jak gdyby bez emocji, ale jak je uzyskac nie mam bladego pojecia
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się