Zgłoś

Ar, oni, a i Nora.      

Ana i ma: zatrata/tatar - ta zamiana.    

@onasama , to bardzo ciekawe,  co napisałaś o tym surrealizmie. Ciekaw jestem, czy byś także się tu dopatrywała surrealizmu, gdybyś przeczytała inne odcinki "Przygody z moją idealną żoną", czy to te poprzednie, czy to następne, które jeszcze napiszę. Zapewne zauważyłaś, że akcja dzieje się w przewidywanej przeze mnie przyszłości. Czy w takim razie to też surrealizm?

Pójdziemy w las? Chodź, Pójdźmy w mrok, w mgielny bezkształt nicości. Spójrz, ja idę tym krokiem powolnym i cichym. Wiesz, dzisiaj jest wiatr. Wiatr bezwonny i tkliwy. Taki wiatr majaczący na skroniach. I ten wiatr. Ten wiatr, który wciąż...   Ten nadmiar powietrza...   Nade mną. Wokół. Wszędzie…   Gałęzie mnożą swoje sklepienia. Bezlistne konary. Wiotkie łodygi, których każde poruszenie. Których najmniejsze nawet drgnięcie…   I coraz bardziej szeleszczą, szumią białą ciszą. Takim szemrzącym szmerem spadającym na membranę ucha drobniutkimi cząsteczkami czasu. Tego czasu, który został w tobie. Nietknięty przez epoki zapomnienia.   Tego czasu, który we mnie…   Między drzewami rzeźby na wpół zamglone. Wykute twarze brodatych faunów.   Obojętne oblicza na wskroś śmiertelnych, pustych spojrzeń. W wijących się korzeniach przytłoczonych omszoną ciszą, która wryła się w każdy załom, kamień, strumień płynący pod kładką.   I w coś jeszcze, co burzy to wszystko. W przeżarty rdzą kawałek złomu wystający z topieli. Industrialny element niepasujący do całości. Fragment karoserii ze ślepym oczodołem reflektora….   I podążamy nadal w tej mgle która nam włosy zalewa i oczy. W tym milczeniu, które narasta w twojej twarzy zwróconej do mnie profilem...   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-04-09)    

@Alicja_Wysocka Dziękuję Ala . Właśnie dlatego cieszę się , gdy coś napiszę a "Ty" to przeczytasz. I zaczynasz się zastanawiać - czy to ich spotkało, czy może...     Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.