Zmrożone

[fregamo]

zanim normalnie popłynie krew
rozcieńczy chłód wnętrza
zawiśnie topór nad myślą
od wyjścia do wejścia 

zmrowi członki dręczone
ruch nic nie zaradzi
dopiero  w słabości 
ukaże się dłoń skazy

wykluczyć można wiele
odpowiedzi, pytań, stanów
lecz nikt nie zaprzeczy
nie postawi głupocie chłamu

by zrozumieć dalsze knowania
wystarczy nie robić nic
może autosugestia
wypełni czas 

już tętno się budzi 
rozciąga arterii ściany
człowiek ten sam wciąż nieświeży
przestaje się zastanawiać nad faktem dokonanym

 

Edytowane 15 Czerwca 2020 przez fregamo (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

@fregamo widzę, że zacząłeś pracować. To Twoj kolejny  udany wiersz. Pozdrawiam Aga

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Edytowane 15 Czerwca 2020 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[fregamo]

@Somalija pracować...

poprawiłem stary...xd

dziękuję...

 

[ais]

Rzeczywiście bardzo to problematyczne, gdy człowiek nieświeży zatruwa świeże powietrze...

na przykład.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobre wejście, kilkakrotnie to czytałam i za każdym razem nie chciałam iść dalej, to mnie zaspokaja, pomimo cennego całokształtu Twojego wiersza. Pzdr

[fregamo]

@ais spoko xd

dziękuję

 @Dag  dziękuję Dag