Uczta

[Norbert Serniczek]

Notka od autora: ten wiersz raczej nie jest z tych, które się czyta do obiadu...

 

 

 

Wgryzają się,
Białe i oślizgłe
Robaki,
W mięso,
Zielonkawe i śliskie
Pokryte nalotem
Pleśni i myśli

 

Otulone szczelnie
Ziemną pierzyną,
Wysysają
Stężałe soki,
Uczuć i duszy

 

Ucztują
Na ukochanej
Formie,
Wdychają gazy,
Pełne resztek
Charakteru

 

A ponad tym
Łożem wspomnień,
Skraplają się
Łzy

 

Może gdzieś tkwi
W tym sens

 

Ja nie wiem,
Szukam

 

Edytowane 12 Czerwca 2020 przez Rentier Cottard (wyświetl historię edycji)

[MIROSŁAW C.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To fakt, trudno tu między wersy wcisnąć - smacznego:) 

[Gość]

@Rentier Cottard  Kiedy przechodzimy do innego wymiaru ( umieramy ) , nasze ciało nie ma dla nas najmniejszego znaczenia. Najmniejszego. Więc nie trzeba się tym tak bardzo przejmować ;) A sens? Wszystko ma sens - kiedyś to zrozumiemy ;) Jak sam przyznałeś, nie jest to wiersz do czytania "do obiadu", ale podobają mi się te nieco mroczne rozważania.

Miłego dnia :)

[Somalija]

@Rentier Cottard każdego coś gryzie. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.