Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(dodaję jeszcze raz w innej formie, bo w zdjęciu nie było czytelne)

 

Rozgrywa się właśnie ekspansja zła
I coraz trudniej jest sprostać etyce,
Gdy ludzkość dotyka palcami dna,
I coraz mniejszą wartość ma życie.

 

Bezmyślna siła jest przypadkowa,
Ale wybrańcy wciąż się nią chwalą,
Codziennie gotowi są walczyć od nowa,
Istnienia odmierzać swą własną szalą.

 

Obawiam się, że wnętrze tych osób,
Po otworzeniu oślepi pustkami,
Przez całe życie na jakiś sposób
Kryli to pod elokwencji zwojami.

 

Mroki ich serca, logikę zboczenia,
I krwawe ślady stawiane za sobą,
To wszystko złożyli na karb zmęczenia
I próby dążenia swoją własną drogą.

 

Mógłbyś wymieniać, bo jest ich wielu
W bezdennej głębi pospolitości,
Lecz wszyscy dążymy do jednego celu,
Wszyscy mamy w sobie jądro ciemności.
 

Opublikowano

@kinsv   Niestety, ale czynione przez ludzi zło zawsze miało się dobrze. Dzisiaj również. Wojny, wyzysk słabszych, manipulacja, mordowanie własnych dzieci (aborcja). Ale większość ludzi stara się, na szczęście, stać po dobrej stronie mocy :) Twój wiersz zatrzymał.

Pozdrawiam :)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz ”Duży brzdąc” pozdrawia Wielkiego Brzdąca-:) Jak zwykle z przymrużeniem oka  tam gdzie zostaje „ głuchy śmiech pokoleń”-celna podpowiedż Jacku, bo wszystko zostało wybaczone.. i co tu chcieć więcej..
    • @vioara stelelor Bardzo mądrze napisane, tak, chyba tak, może i da się po prostu odmówić w tym udziału... z drugiej strony zawsze żyje się w jakiejś grupie, społeczności -wiec czy zawsze sie da zdystansowac? 
    • dość ciężka prawda: dla świata jesteśmy jak wyrazy w języku polskim zaczynające się na ń (wpół kroku od zaistnienia, przeczuwalne). realnym jest jedynie to, co dzieje się w niewypowiedzeniu, niedokrzykach. ty  – zarazem kartografka i tworzona przez nią mapa. ja, niczym główny bohater książki dla dzieci, który przemierza fantastyczną krainę, doliny pełne magii, wzgórza zaklęć (tam jedni są tak szczęśliwi, że aż plują plombami, inni – z radości zastygają w bezruchu, patrzą niczym figurynki, ślepym wzrokiem), doświadcza niesamowitości, spotyka go tysiące nie dających się racjonalnie wyjaśnić przygód i na końcu orientuje się, że cała ta peregrynacja odbywała się wyłącznie w głębi myśli ukochanej, pojąłem, czym jest istota cudu. właśnie uczę się topografii. wiem już, w jaki sposób zabijać czarne smoki, które niczym cienie przybierają mój kształt, jak rozśmieszać zmartwione na kamień bożęta.
    • problem rysuje się dużo prościej w wodach stojących jest dużo ścieżek a my jak takie małe brzydzący pod prąd pod prąd to szybciej będzie   a przecież każdy ma tu czas swój aby się w końcu nauczył pływać gdy się nauczy nie żaden zastój ta nasza strona migiem porywa :))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Myślę, że to bardzo dobrze. Poszukiwanie prawdy o sobie oznacza rozwój, autorefleksję, pokorę. W momencie, gdy wydaje nam się, że wiemy, jak stać się doskonałym - popadamy w pychę i przestajemy iść dalej.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...