PRZEBŁYSK

[WarszawiAnka]

 

 

 

 

słońce w zieleni

budzi w nas zagubionych 

wspomnienie raju

 

 

 

Edytowane 17 Maja 2020 przez WarszawiAnka
formatowanie (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

@lich_o : Dziękuję za Twój głos. :)

[iwonaroma]

Fajne :) zastanawiam się nad koniecznością użycia "w" w drugim wersie. 

Pozdrowienia

[WarszawiAnka]

@iwonaroma : Dziękuję za Twój głos. :)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję. :)

"W" jest konieczne: "budzi w nas".

Ale można wprowadzić zmiany, np.:

 

słońce w zieleni

budzi nas zagubionych 

wspomnieniem raju

 

albo:

 

słońce w zieleni

kusi nas zagubionych 

wspomnieniem raju

Pozdrawiam :)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:) właśnie o tej pierwszej powyższej zmienionej wersji myślałam :) jestem przewrażliwiona na punkcie niekoniecznych powtórzeń ;) 

Z tym kuszeniem to może nazbyt natarczywie by było...

Ale oczywiście ostatnie zdanie należy do Autorki :)

pozdrawiam również 

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Rozumiem. :)

Dziękuję za  Twój komentarz, rzeczywiście nie zwróciłam uwagi na to powtórzenie.

Zostawię jednak oryginał tak jak jest, bo tak mi bardziej pasuje.

Na przyszłość jednak zwiekszę czujność. :)

 

Pozdrawiam

[Wędrowiec.1984]

To jest super! :)

[WarszawiAnka]

@MIROSŁAW C. : Dziękuję za Twój głos. :)

[WarszawiAnka]

@Wędrowiec.1984 : Dziękuję za Twój głos. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, cieszę się, że Ci się podoba. :)

Pozdrawiam

 

 

Edytowane 19 Maja 2020 przez WarszawiAnka
spacje (wyświetl historię edycji)

[złote serduszko]

@WarszawiAnka 

bardzo ładny utwór  . zapraszam na mój profil i zostawienie serduszka pod wierszem << wyjątkowa  dusza ,,

zastawiam linka odwzajemnie serduszko już zostawiłam po sobie ślad

 

[Wędrowiec.1984]

Każde słowo pasuje idealnie, każde. Gdy to czytam, mam przed oczyma sielankę i złudzenie tego jak mogłoby to wszystko wyglądać, gdyby nie było tylko wspomnieniem. 

 

...każdy ma chyba taki osobisty raj utracony w sercu, za którym tęskni.

Edytowane 19 Maja 2020 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

@zuzia : Dziękuję za Twój głos. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Dziękuję, oczywiście zajrzę.

Pozdrawiam

 

 

 

Edytowane 19 Maja 2020 przez WarszawiAnka
spacje (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo mi miło, że tak żywo to odebrałeś - taki właśnie był cel tego wiersza: obudzić tęsknotę za utraconym...

Zamysł był jednak szerszy i dotyczył pierwotnego, biblijnego raju, którego namiastki doświadczamy w gorące, słoneczne dni, wśród bujnej zieleni...

 

Pozdrawiam :)

 

Edytowane 19 Maja 2020 przez WarszawiAnka (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

@iwonaroma : Dziękuję. :)

[WarszawiAnka]

@Antoine W : Dziękuję za Twój głos. :)

 

 

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie upieram się, że to jest haiku, póki co - ćwiczę. :)

Bardzo dziękuję za animację - taka pogodna. :)

 

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam

 

 

[WarszawiAnka]

@Agrafka : Dziękuję. :)

[WarszawiAnka]

@Karina Westfall : Dziękuję. :)