Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk coś z autobiografii? wspaniała symboloka   bywa że czas się cofa wracają przeżyte chwile gdy kogoś uczyłaś kochać i dzieci chodzić - to miłe gdy poszłaś do pierwszej klasy po raz kolejny w życiu gdy rosły twe ananasy dzień każdy ciebie zachwycił :))  
    • @Poet Ka   teraz widzę że to może być cichy manifest do Twojego wiersza "industria":)    
    • @Poet Ka   Poe:)   nie próbujesz  niczego zasłaniać tylko raczej konsekwentnie odsłaniasz  to co zwykle zostaje wypchnięte poza język. i robisz to bez efektownosci a raczej przez nacisk powtórzenia   i chłodną logike zestawień .    zrównanie porządkow trzewia rury trumny i potem industria jakbyś pokazywała że nie ma realnej granicy   między tym co intymne a tym co systemowe tylko wszystko pracuje w jednym obiegu myśl przestaje być abstrakcją i zaczyna być doświadczeniem nie do ominięcia!   końcówka z rozszczepieniem zapisu działa jak pęknięcie w samej mowie, jakby język nie nadążał za tym co się w nim ujawnia.   świadoma robota bez utraty   napięcia emocjonalnego     doskonały wiersz!!!    
    • „Nieistniejące słowa”   Jakbym mógł, to bym opisał scenę własnego odejścia. Bogom bym jej nie przypisał — bez religii są te przejścia.   Ludzkość jest w tabu ujęta, w słowach, które nie istnieją, na zawsze w sobie zamknięta, „bo bez słów nie zrozumieją”.   Tak stworzone, w jakimś celu, opuszczanie doczesności, byś nie poznał, przyjacielu, twojej drogi do wieczności.   Poznasz, co to za przeżycia w przejściu z życia w stronę śmierci. Nadchodzący koniec bycia wnętrze ciała ci przewierci.   Ale gdybyś bilet dostał — powrót dany mało komu — z szponów śmierci się wydostał, nie opowiesz nic nikomu.   Bo nie znajdziesz słów opisu, nie istnieją takie słowa z pozaziemskiego zapisu — reguła pozażyciowa.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Mitylene   skrzydeł już nigdzie nie szukaj  gdy trzeba same wyrosną nie dopuść by w sercu pustka wypełnij je chociaż wiosną :))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...