Dynamiczna monotonia
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 141
@Posem - dzięki -
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
Popularne aktualnie
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Witalisa Człowiek (stworzenie) może tylko tworzyć, odtwarzać, tylko Słowo ma moc stwarzania :) Dobrej nocy i pięknego tygodnia! -
Przez Witalisa · Opublikowano
@Charismafilos – właśnie "stwórcze" nawiązuje do mocy Słowa (normalnie mówimy o "twórczości" – znaczenie niby to samo, ale jest niuans). Pora zakończyć dzień. Pozdrawiam -
Przez Tyrs · Opublikowano
Bo wszystko to Mróz. Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki - z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu. Ale to banalne. Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka, rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej, jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć, utkana z powietrza, krasna, która czeka. W tabletkach, sznurze. W insulinowym koncercie na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie, na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu za oknem. Moja i moja, moja własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić. Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard, mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym, tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do - od kutej bramy do wejścia od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem, świadkiem nieprzespanych nocy. Obudzi się do zbawienia – naiwne. Oto jest słowo Pańskie. Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima, o którą pytasz, Reniu. Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie rezonansu. Co zostanie prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra. Twoje życie K. staje się nieznośne. Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna. Wszystko to rozważyła. ponieważ żyjący wiedzą, że umrą. Jej szminkę, Kohelecie, słowo – wciąż mam na ustach. -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się