Licho

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Jak to mówią: nie śpi licho,
oczy tylko ciut przymknęło.
Jego słowo nam ostatnie
jeszcze w gardłach nie stanęło.

Jeszcze trzcina nie złamana,
fala ją do ziemi zgięła.
Minie fala- znów wystrzeli
w niebo jak strażnicza wieża.

W krtani świata drut kolczasty
nadal w kłębek tkwi zwinięty.
Licho z niego robi szalik,
światu szyję chce opętlić.

Na kosmiczną zawieruchę
w nocy wyszedł nasz glob stary,
żeby mu nie było zimno
w starym piecu diabeł pali.

Bo, jak mówią, nie śpi licho,
lecz udaje wciąż, że chrapie.
Lichu stale burczy w brzuchu,
ślina mu po pysku kapie

i rozlewa się jak lawa-
- rośnie wulkan, cicho... cicho...
aż urośnie grzybem w niebo,
bo, jak mówią, nie śpi licho.

 

 

 

Edytowane 28 Grudnia 2019 przez Jan Paweł D. (Krakelura) (wyświetl historię edycji)

[Paweł Artomiuk]

Mogłeś przepisać bo takie przeklejanie tekstu z innych stron później słabo wygląda.

Sorry, musiałem to powiedzieć ;p

 

A tekst uroczy. 

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Paweł Artomiuk Leniwy się trochę zrobiłem, dzięki :)

[Gość]

Tak tekst rzeczywiście uroczy :-) ja jak zawsze z podobaniem :-) 

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Gosława Dzięki, choć nie wiem czy miał mieć taki wydźwięk, ale trochę rozumiem dlaczego tak jest odbierany, pisany dość lekko. Pozdrawiam :)

[Paweł Artomiuk]

Bo tak to jakoś napisałeś, że się chce to licho złapać i uściskać :)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Paweł Artomiuk Coś w tym jest...

Może przez ten element baśniowy w wierszu... 

[iwonaroma]

Trzecia strofa jest jednak mocno niepokojąca,  oraz zakończenie...

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@iwonaroma Uff... Dzięki ;)