Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Śmierć chodzi parami

Lahaj
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lahaj

Lahaj

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

 

w piątek była u sąsiadów z dołu 

w sobotę zapukała do mnie

zobaczyłem przez judasza że stoi 

czeka kosę ostrzy

nie wpuściłem 

 

waliła mocniej w drzwi 

oporem materii martwej 

jakby zdziwiona - wstyd jej było

awanturować się na klatce

więc odeszła 

 

na kredyt

ale żyję

 

 

 

 

Edytowane przez Lahaj (wyświetl historię edycji)
2
kb.

kb.

Opublikowano
Opublikowano

@Lahaj ja sobie teraz czytam tak:

 

więc odeszła 

 

na kredyt

 

"ja" schodzi na plan dalszy. i dalej kontynuacja:

 

żyję od soboty

 

wtedy mam bardziej skojarzenie z sobotą niż narratorem. inaczej mówiąc bardziej wciągam się w tekst :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Andrzej_Wojnowski
      Cisza

      Przez Andrzej_Wojnowski · Opublikowano

      Tłum to tylko pusty hałas, co zagłusza każdą prawdę, Głośno krzyczy cudzym głosem i uważa, że ma rację. Słowa biją w zimne ściany Nic nie znaczą, nic nie ważą Karmią głodne serca ludzi co nie mają własnych marzeń   Ja wybrałem inną drogę, mam od lat własne demony, które powracają nocą, nawet gdy są nieproszone Tłum jest dla mnie już za głośny i ta pewność - aż do bólu, a samotność cicho milczy i mi nie sprzedaje złudzeń.   Lepiej iść samemu w nocy, zamiast w słońcu biec jak tłum, lepiej słuchać własnych strachów a nie cudzych pustych słów. Prawda mówi tylko szeptem, jej nie słyszy głośny świat, W ciszy słucha się najlepiej - trzeba tylko ciszę znać.  
    • wierszyki
      Komedia

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Pewna osoba, a zwłaszcza że z Gąsek, poezje czytała pośród przekąsek. Co tam się lało! Gorzała — mało, organa ścigały zwodzony mostek. Wiesz, śmiech kobiety po menopauzie, takiej, która rodziła, podnosiła, dźwigała, przeponowy z głębokiej studni nabierający sił dopiero czasem jak tocząca się piłka lekarska ze spirali schodów brylantynowy mokry wieczorowy rechot lub indycze rozsypanie się z zadziwienia koralików z jakiegoś powodu stajemy się wiedźmowate, niepodobne do samych siebie jakby coś nas zjadło. On łysy jak kolano nierzadko groteskowy w innych miejscach tubalny z zupełnie odmiennych momentów — milczymy, milczymy na wszelki wypadek.    
    • Marek.zak1
      Poza rymem

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Taka relacja, zwłaszcza z początku,  bywa bliższa poezji niż prozy, chociaż z czasem prozy jest coraz więcej. Tymczasem wiersz od niedopowiedzeń śmiało zmierza w kierunku erotyku, a jak już gdzieś tam blisko, to słowa, z rymami, czy bez, nie opiszą tego, co dla niejednego jest marzeniem, celem i spełnieniem. Pozdrowionka z podobaniem:).  
    • Leszczym
      Inny obóz

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Berenika97 Świetnie i również pozdrawiam !!
    • Leszczym
      Ważna linia demarkacyjna

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Berenika97 A ja się z kolei cieszę niepomiernie, że mam w Tobie Czytelniczkę :))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...