Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane

Nie ma edycji historii do wyświetlenia lub ten wpis był edytowany przez moderatora.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława Dziękuję, od niedawna uczę się doceniać każdą chwilę. @vioara stelelor Dziękuję. Każdy dzień wart jest świętowania, bo po prostu jest. @Charismafilos Dziękuję @Rafael Marius Dzięki @Nata_Kruk Dziękuję, podoba mi się, co napisałaś @Wiechu J. K. Dziękuję
    • @KOBIETA    
    • @Magdalena @Magdalena , przeprosiny, ogólnie rzecz biorąc, mają sens, ponieważ człowiek jest grzeszny. Ale przepraszanie za kobiecość? Co to niby miało by być? Mam nadzieję, że nie przepraszasz za to, że jesteś kobietą, bo wtedy to już byłoby chyba wbrew naturze. Ja się nawet obawiam, że takie przepraszanie za kobiecość może być rozmywaniem rzeczywistej odpowiedzialności kobiet.   Ponieważ mam fioła na punkcie własnej twórczości prozatorskiej, to z uporem maniaka do niej także tutaj wracam. Tam dziewczyna siedzi w więzieniu. Ale nie za to, że jest kobietą. Jeżeli jej wyrok jest nadmiernie surowy, to raczej dlatego, że sędzia uznał, że przynależy do elity społecznej. A tak w ogóle to punktem wyjścia całego cyklu tych moich opowiadań jest anegdota mówiąca, że idealnego mężczyznę to można spotkać w więzieniu i tym samym dochodzimy do zagadnienia przepraszania za męskość, bo pokusa takiego przepraszania istnieje...
    • Niebo jest tym W którym wszystko jest Gwiazdy piórem  Piszą partyturę    Drga orbita Kometa rozbita Gromy gdy mkną Na synkopy rwą   Światła brzęki  Tej melodii dźwięki Metrum twardym Tak tworzą podpartym   Wszystko co jest  Wszechświata manifest Pojmie ludzi I znów się obudzi
    • @Nata_Kruk   tu nie wystarczy prosty klucz polifonetyczny dwudziesto znakowy przełożony na bustrofedon z  niskimi przerwami.   tu trzeba czegoś więcej. rozczytuję go tak: to wiersz o próbie zrozumienia samobójstwa lub nagłej śmierci kogoś bliskiego . analizujesz przedmioty, które po nim zostały (szuflada, poduszka) i żałujesz,  że nie udało się tej osoby uratować. refleksja nad przemijaniem ? czy dobrze zrozumiałem ? nie wiem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...