Historia edycji

U kraba nalepi Pela na barku.    

Kolejny utwór z serii "Echo":     Zgasły płomienie świec Pod wieżą śmierć   Głębsza niż morze duszy męka Gdzie ideału myśl nie sięga   W mgłę zagląda nieskończoność Ginie w głębi, gdzie się mieści Ukrytego snu złożoność Co rycerza śmiercią pieści   Łez potoki, gorzkich łez strumienie I snu ze snem spienienie   Ostatni blask, tchnienie ostatnie Pod sztandarem – bohater-ofiara Deszcz z lewa, prawa ciężko zatnie W sen niepotrzebny błędna wiara   Zabrakło serca, zasłonięte oczy W których upiora cień się toczy Tak mało – jednego kroku Legł rycerz – o zmroku   W wieczystą samotność krok W tłum umarłych nagły skok   Łzy płyną gorzkie, łez potoki Jak okiem sięgnąć nie widać Gdzie kończy się ich bieg szeroki Serce jedno – tylko to mógł dać   Zabrała śmierć rycerza Zamarła w bezruchu wieża

Małpiatka, jak ta: IP łam.    

Jak ruta - turkaj.    

"Nieliche zdolności aktorskie, żeby odgrywać rolę snu". Natchnąłeś mnie. Natychmiast zaczynam praktykę.