Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Nie ma edycji historii do wyświetlenia lub ten wpis był edytowany przez moderatora.
-
Ostatnio w Warsztacie
-
bazyl_prost 824
nim huk rozproszy święte haiku
jest cały czas
trochę koślawy ale jednak
nie wkroczę w złe ostępy
napęd lepiej gdy jest miłością
nie siłą
2
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 50 odpowiedzi
- 742 wyświetleń
-
erekcjato które wyczerpało wszystkie możliwości 1 2 3
Przez hania kluseczka, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 44 odpowiedzi
- 900 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 937 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 723 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 511 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@tie-break Bardzo dziękuję! Piękny komentarz. :) Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Twoje słowa same są wierszem - szczególnie to o puencie, która się wydarza między ciszą a dotykiem. Czuję się zrozumiana. Pozdrawiam. :) -
Przez andrew · Opublikowano
@tie-break Super, nie trzeba w nim mieszkać. Wystarczy, że mamy gdzie wracać. To baza miała i zawsze dla nas otwarta. Taki dom trzeba stworzyć ... z gruzów nie powstanie dom za dotykiem myśli budowanie jutra w słońcu to nie praca syzyfowa chociaż tak wygląda ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Gosława To bardzo plastyczny, niemal filmowy wiersz-obraz. To taki ciągły, gęsty przepływ obrazów - jak panoramiczna kamera sunąca po scenie żniw. Szczegóły są konkretne - realizm bez upiększeń. Ciekawe, że Anna tylko rozpoczyna wiersz - potem rozpływa się w zbiorowym obrazie. Jakby przestała być jednostką, stała się częścią tej machiny żniwnej. Wszyscy mają swoje role: woźnica z batem, gospodarze w lnianych koszulach, młode gospodynie upychające piersi. Świat surowo podzielony na funkcje. Taki Bruegel słowami. Wieś bez sentymentalizmu - praca, pot, ciało. -
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Mitylene Wiersz jak zatrzymany oddech. Wszystko tutaj milknie - kolory chowają się, ocierają o szept, nawet krzyk na krawędzi nieba traci głos. Ta "dookolna cisza" przejmuje kontrolę nad światem. Piękny, niemal medytacyjny obraz zmierzchu, który nie tyle zapada, ile zamiera.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne