Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

"Projekt poświęcony jest poezji konkretnej a jego realizacja opiera się na ścisłej obecności i współpracy warstwy audio i wideo. Materiał wyjściowy stanowią teksty z obszaru literatury niemieckiej, czeskiej oraz polskiej. Podejmując się interpretacji traktujemy te teksty jako zapis napięć formalnych pomiędzy dźwiękiem i obrazem. Teksty poezji konkretnej stają się materiałem do tworzenia obrazu i dźwięku, dokonywania przekształceń i zderzania go z nowymi kontekstami. Praca nad obrazem to próba uzyskania ciekawej faktury i uwypuklenia dynamiki poezji konkretnej na poziomie graficznym. W czerwcu 2008 zarejestrowaliśmy w studio telewizyjnym w Słupsku nasze działania live audio_video. W styczniu 2009 ukazała się płyta dvd emiter_franczak vs poezja konkretna. 
Jest to hołd złożony poezji, której kontynuację widzimy w rytmach ulicy, w graficznych formach pojawiających się w mieście. Teksty stają się żywą tkanką, aktualnym tekstem. Samplujemy dźwięk i obraz. Litery są ożywione."

 

Rarytas.

 

Nieczęsty przykład połaczenia poezji konkretnej z dźwiękową. 

Dla mnie bomba!

Edytowane przez Mateusz
dodany odświeżony link (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor ociera się o stare wierzenia ludowe (klechdy, co dawno odeszły w zapomnienie)  scenka swojska - ładnie podana :)
    • Mango z drabiny. Do dyni bardzo gnam?
    • @Migrena   Wiersz gęsty od metafor, utwór, który wykracza daleko poza ramy „tradycyjnego” wiersza miłosnego.   Wiersz zaczyna się od lęku. Porównanie miłości do soli rozpuszczającej się w oceanie sugeruje, że kochanie kogoś to rezygnacja z własnego „ja”. Stawiasz odważną tezę, że prawdziwa bliskość nie potrzebuje ciała. „Dotyk byłby zdradą”- sugeruje, że fizyczność jest zbyt ograniczająca, zbyt „mała” dla tak potężnego stanu. „Temperatura gwiazdy na sekundę przed kolapsem” - to obraz skrajnego napięcia. Miłość jest tu ujęta w momencie szczytowym, tuż przed wybuchem lub zapadnięciem się w nicość. To uczucie, które spala.   Uczucie dzieje się w skali planetarnej - trzęsienie ziemi uświadamia nam, że stanowiliśmy całość, a grawitacja sugeruje przeznaczenie - coś, co było zapisane w prawach fizyki świata. Ciekawym obrazem jest „błąd w samym jądrze kodu o kształcie twoich ust”. To sugeruje, że ta miłość nie jest wyborem, ale nieuchronną usterką w rzeczywistości. Zakończenie przynosi zwrot. Okazuje się, że wiersz mógł być pisany „zanim” - jako przeczuwana pustka. „Świat wypadł z zawiasów” - rzeczywistość bez tej osoby jest niestabilna, niekompletna.„Stań się , albo pozwól mi wyryć cię w instynkcie” - to desperackie wezwanie. Jeśli ukochana nie może być realną obecnością, niech stanie się częścią biologicznego przetrwania, instynktem, czymś, czego nie da się zapomnieć, bo jest zapisane głębiej niż pamięć. Ten wiersz to obraz miłości totalnej, która nie daje ukojenia, lecz wywraca świat na drugą stronę.
    • @A.Between dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Ado, po bobrach! Car bobo poda
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...