duszka Opublikowano 3 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2019 ...bo ciągle jeszcze płyną ze mnie jej strumienie nie wiem dokąd jaką ziemię chcą napoić nową, takie ciepłe. . 3
wjola Opublikowano 3 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2019 zastanawia mnie dlaczego Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. poza tym dosyć poruszający i przejmujący wiersz ale i z nadzieją a może przede wszystkim pozdrawiam :) 1
duszka Opublikowano 3 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Pisząc "jej" miałam na myśli miłość :) Unikam w wierszach używania tego słowa, co może niekiedy powoduje niejasność w odbiorze... Dziękuję Ci, że zwróciłaś mi na to uwagę, i że pomimo tego odebrałaś wiersz pozytywnie. Cieszę się :)
duszka Opublikowano 4 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Tak, dokładnie to - woda życia! Dziękuję, że podsunęłaś mi jej imię, teraz będzie łatwiej mi ten stan utrwalić. Trafne słowa maja tę moc :) Pozdrawiam :) 1
Gość Opublikowano 4 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Niebanalnie o istocie naszego życia. Oby to "źródło" nigdy nie wyschło i rozlewało swoje zdroje na wszystkich, którzy na to zasługują ;-) Bardzo trafnie o głębokim uczuciu. Pozdrawiam!
duszka Opublikowano 4 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję Ci za pochwałę i piękne życzenia - cieszą i motywują mnie :) Pozdrawiam :)
duszka Opublikowano 4 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2019 @le_mal Cieszy mnie Twój głos - dziękuję :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się