Zgłoś

Niewidzialny   Jestem najskromniejszy, najcichszy. Nie było mnie widać i nie ma.   Zrodzon z obcej matki. Ilu nas było, drogi bracie, w cieniu dowództwa?   Tamten czas nas nie kochał. Przetrwałem trzydzieści trzy warty, patrząc, jak gasną kolejne baony.   Jam uciekł z transportu, jam walczył do końca, jam padał żywy.   Pod gradem kul udawałem trupa, żeby się jeszcze na coś przydać.   Jestem niepopularny. Mówią, że mam spróchniałe korzenie. Matka odeszła za wcześnie. Przyszła Polska. Zrozum, że to nie była moja matka!   Poszedłem walczyć, żeby cokolwiek ocalić. Że krew była niemiecka? Tego wyboru nie miałem.   Potem byłem cichutki, najcichszy. Nigdy nie nagrodzono mnie miłością.   W kraju stałem się banitą, do końca obcym, niezaakceptowanym.   Cisza.

@Gra-Budzi-ka Cześć Betonowemu Sercu Poety!

@Charismafilos W pokorze ze słońcem twarzą w twarz.

@Trollformel tak dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Przymocowali mnie do cokołu, na asfaltowym placu w mieście. Patrzę kamiennym wzrokiem dokoła. Czy ktoś pamięta moje wiersze?   A były niczym motyle pląsy, jak pszczoły, które nad kwieciem brzęczą. Takie jak perły porannej rosy, co deszcz nanizał na nić pajęczą.   Mnie do asfaltu przymocowali. Dlaczego tego im było trzeba? Może po prostu się obawiali, że niczym motyl wzlecę do nieba?