Wiersz dla mojego psychiatry

[Zaginiony]

bo pan nie pojął w pełni przesłania
tej kropki, co tu przeze mnie
tak celowo precyzyjnie skapnęła
między wersami ukryta przebiegle
tworzy nowatorskie znaczenie
życia dodając uroku wizji

bo pan nie zrozumiał mnie
rozumieć przecież nie pozwoliłem
tak celowo precyzyjnie zasłaniając
słowami znaczenie wierszy
na dodatek bez przypisów i erraty
wymyślonych

bo pan je przeczytał zamiast napisać
własne tymczasem szukał głęboko
tak celowo precyzyjnie za pieniądze
gdzie indziej znowu skutkujące
metody zawodzą w światku
skleconym na potrzeby własnego
ja

[Piotr Sanocki]

Mam pomysł:

"bo pan nie pojął w pełni przesłania
tej kropki, co tu przeze mnie
tak celowo precyzyjnie skapnęła

między wersami ukryta przebiegle
tworzy nowatorskie znaczenie
życia dodając uroku wizji

bo pan nie zrozumiał mnie
rozumieć przecież nie pozwoliłem
tak celowo precyzyjnie zasłaniając
słowami znaczenie wierszy
na dodatek bez przypisów i erraty
wymyślonych

bo pan je przeczytał zamiast napisać
własne tymczasem szukał głęboko
tak celowo precyzyjnie za pieniądze

gdzie indziej znowu skutkujące
metody zawodzą w światku
skleconym na potrzeby własnego
ja"
Poza tym: "własnego ja" - kiepskie, przegadane, banalne.

Pozdrawiam serdecznie

[Zaginiony]

Dzięki za komentarze.

Alter Net, gdzie ten poranny powrót? :)

Wersyfikacja pana Piotra jak najbardziej do przyjęcia. Własne ja, banalne? Cóż. Może. Samo w sobie na pewno.

Pozdrawiam

[Zaginiony]

Dziękuję ślicznie.
To mój pierwszy tutaj wiersz. Nie sądziłem, że będzie tak ciężko o komentarze :)

Cierpliwie pozdrawiam