lazurowy balsam

[Archie_J]

melodramatyczne wargi,
podtrzymują, by nie upadł,
by zatrzymać maleńką cząstkę,
część drugiego wersu w liście.

jak zrodzone niegdyś dziecko,
tak On trzyma się matczynej piersi,
pełen nostalgicznych obaw,
symuluje błogie szczęście.

po cóż tobie Rodzicielko,
tyle mąk niepewności niesie?
czego boisz się Boże? Tyś jest!
Ty na polu chwały będziesz!

[Piotr Sanocki]

Jakoś nie przekonuje mnie ten wiersz. Wyraźnie brakuje tutaj pointy. Wydaje się niedokończony. W pierwszej zwrotce źle się czyta ostatni wers:
"część drugiego wersu w liście."

Poza tym zaczynasz zbyt delikatnie, mówisz o wargach i cząstkach, aż cały sens się rozpływa i w końcu ciężko cokolwiek odczytać - brakuje tutaj pewności peela.

"jak zrodzone niegdyś dziecko," - przepraszam, ale to mnie rozbawiło :)) Co ma do rzeczy to "dziecko"? Może być dowolne? Z sąsiedztwa? Czy peel jest dzieckiem? Skoro to ma być porównanie - to powinno porównać się do czegoś innego, różnego - nie zaś do tego samego. Inaczej to zbędny zabieg.

"jak zrodzone niegdyś dziecko,
tak On trzyma się matczynej piersi,"

Cała 2 zwrotka jest do poprawy.

"po cóż tobie Rodzicielko,
tyle mąk niepewności niesie?
czego boisz się Boże? Tyś jest!
Ty na polu chwały będziesz!" - brak pointy. To nie jest zakończenie. Rytmika (jak zresztą w całym wierszu) siada.

Brakuje mi klimatu i emocji - jest tutaj zbyt dużo "niepewności"...

Pozdrawiam serdecznie

[Archie_J]

Pomyślę i spróbuję poprawić. Dziękuję za komentarz.
pozdr
Ariel